Her zaman ben değil biz olmalı.
AŞK:"AŞKI YAŞAMAKTIR’..
doğuştan kör olan birine renkleri tarif etmek ne kadar zor ve anlamsızsa
aşkı yaşamamış yüreklere
aşkı anlatmakta bi o kadar zor ve anlamsızdır..
aşk dünyanın en acı tatlısıdır..
gerçekten de öyledir..
o öyle bir acıdır ki onun tadına varabilenler bilirler ki
acı olduğu kadar da doyumsuz bir tatlılıktır..
hiçbir zaman doyamazsınız o tada..
o acının tadına varanlar asla yüreklerinden
bi daha o acıyı çıkaramazlar..
aşk hiç bir zaman bir menfaat olmamalı
menfaat var sa zaten o aşk değildir..
aşk hiç bir kural tanımaz,ne mekanı ne de zamanı yoktur..
hangi saatte hangi yürekte hayat bulacağını bilemezsiniz..
bir proğramla aşk beklenmez..
çün kü aşk başkasında değildir her zaman içimizdedir,
hep onun sahibini arar dururz ve bir gün mutlak sahibine kavuşur..
işte hayat o zaman başlar..
bütün yaşanmışlıkların ne kadar boş ve anlamsızlığını hissederiz yürağimizde..
ilk defa üzülürüz neden neden bu kadar geç geldin diye..
çünkü ilk defa hayatımız anlam kazanıyodur ve anlamlıdır yaşamak..
artık iki ayrı beden de tek bir yürek vardır...
herşeyimiz ona endekslidir artık..
sevmek sevilmek mutlu olmak yemek içmek gülmek güne mutlu başlamak..vs..
en acı olanı da onu hiç hesapsızca kaybetmektir..
aslın da kaybedilen aşk değildir bunu çok iyi idrak etmek lazım..
aşk hep vardır ve hep yaşayacaktır..
giden sadece o aşk ateşini yakandır..
ayrı kalan herzaman beden olacaktır asla yürek değil..
aşk demek beraber olmak demek değildir uzaklardaykende onu yürekte yaşatmaktır..
ölçü hiçbir zaman nefsi olmamalıdır..
yoksa o aşk ateşini hiçbir zaman içiniz de hissedemezsiniz..
artık mutluluk ona sahip olmak değildir..
o başka yürekler de bile hayat bulsa onun mutluluğuyla mutlu olmaktır..
her zaman ben değil biz olmalı.
AŞK:"AŞKI YAŞAMAKTIR’..
doğuştan kör olan birine renkleri tarif etmek ne kadar zor ve anlamsızsa
aşkı yaşamamış yüreklere
aşkı anlatmakta bi o kadar zor ve anlamsızdır..
aşk dünyanın en acı tatlısıdır..
gerçekten de öyledir..
o öyle bir acıdır ki onun tadına varabilenler bilirler ki
acı olduğu kadar da doyumsuz bir tatlılıktır..
hiçbir zaman doyamazsınız o tada..
o acının tadına varanlar asla yüreklerinden
bi daha o acıyı çıkaramazlar..
aşk hiç bir zaman bir menfaat olmamalı
menfaat var sa zaten o aşk değildir..
aşk hiç bir kural tanımaz,ne mekanı ne de zamanı yoktur..
hangi saatte hangi yürekte hayat bulacağını bilemezsiniz..
bir proğramla aşk beklenmez..
çün kü aşk başkasında değildir her zaman içimizdedir,
hep onun sahibini arar dururz ve bir gün mutlak sahibine kavuşur..
işte hayat o zaman başlar..
bütün yaşanmışlıkların ne kadar boş ve anlamsızlığını hissederiz yürağimizde..
ilk defa üzülürüz neden neden bu kadar geç geldin diye..
çünkü ilk defa hayatımız anlam kazanıyodur ve anlamlıdır yaşamak..
artık iki ayrı beden de tek bir yürek vardır...
herşeyimiz ona endekslidir artık..
sevmek sevilmek mutlu olmak yemek içmek gülmek güne mutlu başlamak..vs..
en acı olanı da onu hiç hesapsızca kaybetmektir..
aslın da kaybedilen aşk değildir bunu çok iyi idrak etmek lazım..
aşk hep vardır ve hep yaşayacaktır..
giden sadece o aşk ateşini yakandır..
ayrı kalan herzaman beden olacaktır asla yürek değil..
aşk demek beraber olmak demek değildir uzaklardaykende onu yürekte yaşatmaktır..
ölçü hiçbir zaman nefsi olmamalıdır..
yoksa o aşk ateşini hiçbir zaman içiniz de hissedemezsiniz..
artık mutluluk ona sahip olmak değildir..
o başka yürekler de bile hayat bulsa onun mutluluğuyla mutlu olmaktır..
her zaman ben değil biz olmalı.