GEÇMİŞ'in sadece adı geçmiş.. Ruhundaki yaralarda seninle birlikte geleceğe geliyor. Yani boşuna bekleme, kendini kandırma GEÇMİYOR..
Bazen bir resim olup kahkaha oluyor gamzelerinde, bazen bir video olup dökülüyor gözlerinden.. Hayat üstüne öyle çok duygu koyuyorki toprağın altına koyulmuş tohum gibi saklıyor acılarını, geçti sanıyorsun.. Tam o sırada topraktan bir filiz fışkırıyor "Ben burdayım" dercesine, seninle dalga geçercesine.. O zaman anlıyorsun ki GEÇMİYOR..
Ne oluyor biliyormusun?
BÜYÜYORSUN..
Hayata başka bir pencereden bakmayı öğreniyorsun, aslında kızmak, küsmek için hayatın çok kısa olduğunu öğreniyorsun. Bir zamanlar nefretle baktığın yüzlere sadece gülümseyecek kadar diniyor yangının.. Çünkü tevekkülü öğreniyor ve insanların yaptıklarını yargılamaktan korkuyorsun.. Sana yapılan kötülüğün yalnızca sana yapıldığını zanneden aciz beyinlere inat yine gülümseyip, "Allahım sen affet onu, bilse yapmazdı" diyebilecek kadar büyüyorsun.. Çünkü biliyorsun ki hesap kapanmadan can verilmez..
GEÇMİŞ diyoruz ya işte, geçmiyor çocuk.. Hesaplar kapanmadan, can bedenden çıkmadan, hak helale kavuşmadan geçmiyor..
Bizi büyütüp tevekkülü öğreten Rabbimize çok şükür, bin şükür..
