Her Neyse;

Bazen ne yapmaya çalıştığımı yada neyi neden yaptığımi bilmiyorum. Sadece öyle istiyorum ve yapıyorum. Bi yanım dünyanın en iyi adamı olmaya meyilli iken diğer yanım tam tersi doğrultuda ilerliyor. Yada aynı anda çok fazla şey düşünüp birden fazla yerde olabiliyorum.
Kim olduğumun ne yaptığımın farkındayım. Sadece ayarını tutturamadığım bi sorgulama içgüdüsü gelip yerleşiyor içime.
Sevmiyorum ya normal olan şeyleri sevmiyorum.
Normal da olmak istemiyorum.
Kimse savunamaz bana normal olan şeylerin akılcıl olduğunu, akıllı olmak bildiğin delilik.
Ki baksan herkes normal, ama bütün dünya anormallik dolu.
Kim yapıyorsa bu anormallikleri artık.
​

Olmuyor diye bir şey yok.
Bir şey ısrarla olmuyorsa,olmadığından değil olmasını gerçekten istemediğimizdendir belki de.
Neyi ne kadar istediğini bilmek harbiden önemli.
Yazasım var en olmadı saçmalayasım var ama şuan hatta bisüredir ne hikmetse olmuyor.
Derler hep; İçin çok doldu ise kalemin rotası şaşar..
Evet kimse demiyor bunu salladım, ayrıca içimde dolmadı
Salla, ben dedim ve bence oldu da..


...
Ben noktalarımı koyayım ve gideyim bence.
Nokta deyip geçmemek lazım ama, Nokta önemlidir cidden.
İmla sevgimi seveyim.

Her Neyse; A rana M esafe K oy ..​

Hadi İstifa et .
Gidelim buralardan, buralar çok yalan buralar çok sahte.
Hadi kalk topla valizini, Bir kaç güzel anı, bir kaç gözyaşı, bir kaç şişe şarap.
Ne varsa geçmişe dair al yanına istersen, ne kadar kaçarsan kaç seninle gelecekler zaten.
Zorlama,kasma,inatlaşma kalbinle.. Hepsini kabul et ve al yanına.
Bütün yaşanmışlıkların,ömür boyunca değnek olacak sana, sen düştükçe kaldıran yine o en kötü anların olacak.
Yaşarken görmediğimiz herşeyin nedenini yaşayıp bitirdikten dibine kadar tükettikten sonra anlamazmıyız zaten.
Hadi bakma öyle yüzüme hala, kalk diyorum, kalk ve gidelim buralardan buraların olmadığı her hangi bir yere.
Boşver şimdi tanışmayı,çok da bilmene gerek yok kim olduğumu,çok da lazım değil neci olduğun.
Korkma zarar gelmez benden sana, ben herşeyimi dağıttım zamanın da eşe-dosta,yalana-dolana.​

Bazen olur böyle ne yazdığına nasıl yazdığına bakmazsızın yazmak ister insan. Nedendir bilmez ama eskisi kadar yazmanın rahatlattıgını düşünmüyorum yada bunu düşünmeye başladım.
YaZdıkca içi ile yüzleşmek zorunda kalabiliyor insan ve belki de yüzleşmek her zaman o kadar da iyi değildir.
Kendim ile celistim gene farkındayım.

..

Sabırsız mıyım gerçekten.?
Peki sabırsızlık neden olur.
Bin tane seçenek sunabilirim şuan kendime.
Peki sabırsızlık kötü mü.?
Bak bunu bilemedim işte.
​

Hadi sus artık.
Konuşulacak ne varsa konuşuldu
Kırılacak ne varsa kırıldı.
Mazide kaldık biz seninle, eskiden kalma bir kaç anıyız sadece.
Bakma gözlerime böyle, arama boşuna
Göremezsin orda kendini hala
Güzeldik çirkindik
İyidik kötüyduk
Ne fayda..
Yaşandık ve bittik.
​