Her ilişkinin sonunda aynı senaryo '-Ben naptım ki?'
Hiç birşey yapmadın..
Ben kendi kendimle buluştum
Kendime sarıldım
Kendimi öptüm
Kendimle yemek yedim
Çift kişilik sinema bileti alıp tek başıma oturdum
Kendimle bakıştım
Kendimle konuştum..
Kendi elimi tuttum..
Hayaller birtek benim hayalimdi dimi..
O sözler sana ait değildi
Ses benim sesimdi
Elin benim elimdi..
Sen yoktun ve ben tektim dimi?
Birlikte çektirdiğimiz fotoraflara ne demeli?
Eminim onuda shoplamışımdır.
Sen hiç birşey yapmadın..
Sadece 'gittin'
Zaten gitmesini de en iyisi sen bilirsin
Nasıl ki '-Ben naptım ki?' diyebiliyorsan
Şimdi de ben gelmedim ki gidim diyebilirsin...
Madem hiçbirşey yaşamadık bende ki bu hatıralar niye?
Kapıyorum gözümü
Senle yaşadığım ne varsa bölüm bölüm geçiyor gözlerimin önünden
Şimdi gitsem bir sinemaya
Elimi tutuşun gelir aklıma.
Kartal sahili az tanımadı bizi
Şimdi uğrasam oraya
Kayalıklar bile seni sorar
Deniz ağlar
Yıldızlar kayar boşluğa...
Şimdi hiç olmamışım gibi davranıyorsun ya bana
Onlar bile şahit yanımda olduğuna.
Şimdilerde daha iyi anlıyorum herşeyi
Bedenin benim ruhun başkasının yanındaymış..
Tıpkı bedenimin başkasının ruhumun senin yanında olduğu gibi..
Şimdi sorsan yine bana '-Ben naptım ki?' diye
Dilimden çıkan hep aynı
Sen değil Ben yaptım..
Çok sevdim seni..Kusura bakma..