F
Fenerbahçe
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Kanserli eşinin fotoğraflarını çeken adam Amerikalı fotoğrafçı Angelo Merendino..
Temeli büyük bir sadakat ve aşka dayanan bir hikaye..Eşinin göğüs kanserine yakalandığını öğrendiği zaman bundan sonra geçen her anını ölümsüzleştirerek böyle bir çalışma yapmış...Ölüme ve fani bedene ölümsüz bir aşk sığdırmış..
Hayatı anlatıyor bu adam..
İnsanlar neler yaşıyor, bizler nelere üzülüyoruz...Sevgilisini, hayat arkadaşını gerçekten sevmiş...Öyle güzel sevmiş ki; kadının bedeninden, güzelliğinden veya kariyerinden ziyade o kadının ruhunu sevmiş...Karısı kilo aldı diye aldatan adamların, kanser hastası eşlerini yarı yolda bırakıp, uçkur peşinde gönül eğlemek için başka kadınlara giden adamların yaptığını yapmamış..Bir adamın bir kadının ruhunu nasıl seveceğini, her haliyle nasıl kabul ettiğini gözler önüne sermiş. Bir insanı sevmek nasıl olur onu anlatmış..Öyle aşkla yaşamışlar ki, içimizden geçen şeyin adı az biraz dahi acımaksa, acınacak halde olan biziz.
Ölümden daha kötü bir şey varsa o da ölümü beklemektir. Yaşamdan daha güzel bir şey varsa o da umut etmektir. Her ikisini de hissettirdi bana şu siyah beyaz renkler. Ölürken gülebilmek umuttur. Ölümü beklerken sevebilmek umuttur. Ölüme bu kadar yakınken yaşayabilmek umuttur...
Kimse yalnız ölmemeli, kimse...
Sevdiklerinizi ne kadar ihmal ettiğinizi, saçma sapan para, kıskançlık gibi abuk subuk nedenlerden dolayı üzdüğünüz insanları hatırlayın. Sevdiğiniz insanı yarın göremeyeceğinizi anladığınız zaman belki biraz daha anlayışlı olabilirsiniz. Hastalıklarla, felaketlerle, ölümler ile dünyada tek güzel şey sevgi ve biz kıymetini bilemiyorsak eğer sevginin, bu fotoğraflara bakıp üzülmeye de pek hakkımız yok gibi.
I loved it all..
Mezar taşında yazan cümle.
Her halini sevdim...
Temeli büyük bir sadakat ve aşka dayanan bir hikaye..Eşinin göğüs kanserine yakalandığını öğrendiği zaman bundan sonra geçen her anını ölümsüzleştirerek böyle bir çalışma yapmış...Ölüme ve fani bedene ölümsüz bir aşk sığdırmış..
Hayatı anlatıyor bu adam..
İnsanlar neler yaşıyor, bizler nelere üzülüyoruz...Sevgilisini, hayat arkadaşını gerçekten sevmiş...Öyle güzel sevmiş ki; kadının bedeninden, güzelliğinden veya kariyerinden ziyade o kadının ruhunu sevmiş...Karısı kilo aldı diye aldatan adamların, kanser hastası eşlerini yarı yolda bırakıp, uçkur peşinde gönül eğlemek için başka kadınlara giden adamların yaptığını yapmamış..Bir adamın bir kadının ruhunu nasıl seveceğini, her haliyle nasıl kabul ettiğini gözler önüne sermiş. Bir insanı sevmek nasıl olur onu anlatmış..Öyle aşkla yaşamışlar ki, içimizden geçen şeyin adı az biraz dahi acımaksa, acınacak halde olan biziz.
Ölümden daha kötü bir şey varsa o da ölümü beklemektir. Yaşamdan daha güzel bir şey varsa o da umut etmektir. Her ikisini de hissettirdi bana şu siyah beyaz renkler. Ölürken gülebilmek umuttur. Ölümü beklerken sevebilmek umuttur. Ölüme bu kadar yakınken yaşayabilmek umuttur...
Kimse yalnız ölmemeli, kimse...
Sevdiklerinizi ne kadar ihmal ettiğinizi, saçma sapan para, kıskançlık gibi abuk subuk nedenlerden dolayı üzdüğünüz insanları hatırlayın. Sevdiğiniz insanı yarın göremeyeceğinizi anladığınız zaman belki biraz daha anlayışlı olabilirsiniz. Hastalıklarla, felaketlerle, ölümler ile dünyada tek güzel şey sevgi ve biz kıymetini bilemiyorsak eğer sevginin, bu fotoğraflara bakıp üzülmeye de pek hakkımız yok gibi.
I loved it all..
Mezar taşında yazan cümle.
Her halini sevdim...
