HeR GüNüM SeNiNLe DoGuYoR...

Konu sahibi son olarak 1889 gün önce görüldü
DOLU DOLU

Unut hepsini diyor yüreğim dolu dolu
Dolu dolu yaşadın ya, unutman da olmalı dolu dolu

Sel su gibi akıp gitsin

Bomboş olsun zihnin, güzellikleri yaşa dolu dolu.

Yaşanan tüm vefasızlıklara küfür mü etmeli
Yoksa yok sayıp sabrını mı denemeli

Denemeli, denemeli

Acı çekmeyi, sevdaları, vicdanı

Her şeyi içine hapsetmeli.

İşte geliyor vefasızın biri karşımdan,
Korkmalı, fakat cesaretli gibi durmalı

Bağırmalı, fakat sesin hiç çıkmamalı

Duymalı, fakat sağır gibi olmalı

Ve tutup ellerinden yokmuş gibi sıkmalı...
 
BİR BUSEDİR SEVGİ

Bir busedir sevgi, içimden gelir konar yanağına
Bir çocuğun gözlerindeki gülümseme gibi

Bir yaprağın serinlikte hafif hafif "sen" demesi

Bir bitkinin ezilmemek için sağa sola eğilmesi

Güneşin sessizce yeni bir güne merhaba demesi

Sana olan sevgimin ilk temeli.

Saçların tel tel her yöne gider
Tebessümün okşar açtırır lâleler, sümbüller

Tatlı telaşın beni sevdiğindendir bilirim

Hoşuma gider çocuksu hislerin.

Taptazedir kadınlığın, mis kokar varlığın
Hepsi bir yana ruhun, temiz ve kinsiz

Dağ çiçeği gibi rüzgara göre bir sert, bir yumuşak

Biliyorum;

Bize göre değil rüzgara karşı koşmak.

Bir busedir sevgi, içimden gelir konar yanağına
Kıpırdamak istemez, donakalır, sımsıkı sarılır

Benim için ay ve güneş aynıdır

Biri doğar, diğeri öte yanda kalır

Biz kavuşuruz, onlar semâda yarışır...

 
BİTMİYORSUN

Bazı Aralık akşamlarım var benim
Seni tanıdığım sabah kadar aydınlık olan
Ve sırf senin için,
En güzel kelimeleri bir araya getiriyorum
Cümleler kuruyorum, seni anlatmak istiyorum
Bembeyaz ve günahsız sayfalara
Sadece seni yazıyorum
Bitmiyorsun...
Düşünüp de yazamadığım şiirler kadar güzelsin
Hissedip de söyleyemediğim sözler gibisin
Ne yazık ki,
Ben seni hep kendi içimde sevmek zorundayım
Yani senden habersiz.
Ve senden habersiz;
Sensiz geçirmek zorunda olduğum
Bir çok Aralık akşamları gibi
Bir de hüzün dolu saatlerim var benim
Bunu sen bilemezsin.
Çünkü beni hissedemezsin,
Beni anlamıyorsun,
Beni sensizlikle ansızın vuruyorsun
Beni bana bırakıp, öylece çekip gidiyorsun
Seni senden ve kendimden çok sevdiğimi bilmiyorsun...
Bilme artık, çok geç
Hep böyle suskun kal
Ben sevgimi sana anlatmak istedim,
Ama sen sevilmek istemedin
Sen bilirsin...
Ben yine sevdamı, senin gibi
Bembeyaz ve günahsız sayfalara yazıyorum
Sadece senin için,
En güzel cümleleri kuruyorum
Anlatıyorum, yazıyorum
Bitmiyorsun..
 
SONBAHAR GÖZYAŞLARI

Gittin işte,
Her şeyinle beraber gittin
Bittin işte,
Beni de kendinle beraber bitirdin
Aslında sen böyle değildin
Benimle beraberken ara sıra gülerdin
Sevgi adına, aşk adına
Omzuma yaslanıp gözyaşı dökerdin
Bana sımsıkı sarılırdın, sıcaklığını hissederdim
Ve aslında ben, seninle değil
Tutku dolu göz yaşlarınla sevişirdim.
Şimdi çok suskun ve çok durgunsun
Sadece ağlıyorsun
Gözlerin gözlerime bakmıyor artık
Zarif ellerini ellerime uzatmıyorsun
Beni bu halinle her dakika
Binlerce kere öldürüyorsun
Tamam, yorma kendini, anladım !
Beni terk ediyorsun
Ve ateş düşmüş kalbinden
Sonbahar gözyaşları döküyorsun...
Hatırlar mısın !
Biz seninle, bir bahar mevsiminde tanıştık
Ve seninle bir çok baharı paylaştık
Şu an ise bir "son" yaşıyoruz
Ne gariptir ki;
Mevsimlerden de sonbahardayız
Bir "son", bir "bahar", ve sonbahar
Ve sen sadece ağlıyorsun
Yaşanan tüm güzellikler adına
İki büklüm oluyorsun
Nefesin tıkanmış, yutkunamıyorsun
Bu kadar acı, sana da bana da yeter
Nasıl unutabildiysem geride bıraktıklarımı
Seni de bir gün unuturum elbet
Üzülme sen,
Tamam, yorma kendini, anladım !
Beni terk ediyorsun
Ateş düşmüş kalbinden
Sonbahar gözyaşları döküyorsun...
 
BENİMLESİN

Sana duyduğum duygularımdır bunlar,
Gözlerinle oku, benliğinde hisset, kalbin anlar

Ağır ağır kalemimden dökülen mısralar

Sana olan hislerimi yalansız anlatırlar.

Seni verselerdi bana,
Dokunurdum tel tel saçlarına

Arzulardım seni tüm varlığımla

Sımsıkı sarardım kollarımla

Kalbimin derinliklerinde hissediyorum seni
Vazgeçemediğim bir tutku gibi

Seviyorum seni mecnun misali

Her an benimlesin sanki..
 
SENİ UNUTAMAM

Satırlar dar geliyor bana
Bitmiyor bu aşk anlatmakla

Kalem yazmaz oldu kağıda

Kağıtlar sitem ediyor hep bana

Seni unutmamı söylüyorlar
Sevdadan anlamıyor insanlar

Yaşadığım o güzel duyguları

Unutmam mümkün değil dostlar.

Hep seni düşünüyorum
Hayalini aklımda canlandırıyorum

Sadece seni seviyorum

Başka sevgili tanımıyorum.

Beni hayata hayat bağlayan
Seni ve aşkını unutamam

Tek dileğim var Allah'tan

Bir gün beni araman.
 
UNUTMALISIN


Unutulmak istiyorum
Sevgi dolu kalbinden ansızın yok olmalıyım

Senin için ben, sadece bir muammayım

Nâif bir çizgi var aramızda

Bir adım daha atmamalısın bana

Bu son adımın olsa da.

Ben ise;

Sana olan sevgimi yüzüne karşı değil

Masmavi okyanusta ummanlara haykırmalıyım

Sen herşeyden bir haber

Yine eski alışkanlıklarının içinde

"Öylesine bir sevdaydı" demelisin benim için

Ve unutulmak istiyorum

Unutan sen olunca,

Kendimi yokluğunun cehenneminde

Varlığının cennetinde sanıyorum

Beni anlamalısın !

En güzel günlerimizin hatırına

Unutmalısın...

Unutmak zorundasın beni
Ben senin bildiğin ben değilim

Bir kıvılcım, bir ateş

Ya da bir volkan gibiyim

Seni de aşkımla küle çevirmek istemiyorum

Arkana bakmadan çek git buralardan

Ara sıra hep uzaklardan seslen bana

Fakat, çok uzaklardan.

Ve unutmalısın beni, kaçmalısın sevdamdan

Bir başkasıyla mutlu olmalısın

Ben sadece senin yokluğunla avunmalıyım

Merak etme,

Seni ömrüm boyunca seveceğim

Üzgünüm;

Ben, senin bildiğin ben değilim...

Ben sensiz daha mutluyum bu şehirde
Biliyorum ki, şu an yalan söylüyorum sana

Baksana, dört duvar olmuş sensiz bu şehir

Üzerime gelir kara bulutlar, fırtınalar

Bu duvarlar beni sıktıkça, sıkar

Bir anda kurtulurum tüm bunlardan

İşte o an;

Sadece seni düşündüğüm andır.

Ben seni unutamam

Ama, sen beni herşeyin inadına

Unutmalısın

Beni anlamalısın...

"Yok böyle bir sevda, hiç olmadı" demelisin
Birimizden birimiz vazgeçmeliyiz

Ve bu, sen olmalısın

Nâif bir çizgi var aramızda

Bir adım daha atmamalısın bana

Bu son adımın olsa da.

Ve unutmak ümidiyle

Son kez bakmalısın, ağlayan

Sensiz hiçbir işe yaramayan

Kahverengi gözlerime.

Hadi durma artık, git

Benim bilmediğim

Ve senin için istediğim tüm güzelliklere.

Ömrüm boyunca hoşça kal,

Bensiz mutlu olman dileğimle...
 
SENİ ANLATIYORUM

Yine maviler içindesin
Benim ve senin, en sevdiğimiz

En güzel mavilerin içindesin

Yine yüreğin sevgi dolu

Yani, masmavi gökyüzü gibisin

Ve incecik ipek yumuşaklığında ellerin var senin

Bedenin kadar zarif ve narin

Bir de gözlerin var;

Herkesi kıskandıran kahverengi gözlerin

Ve biliyor musun;

Ege'nin sahillerinden esen tüm rüzgarlar

O güzelim tel tel dalgalı saçlarını arar

Her biri kendi halinde eser

Ve sana ansızın dokunabilmek için

Birbirleriyle yarışırlar.

Her güzelliğinde bütünleşen, seni bana anlatan

Bir adın var senin

Ve bilmeni isterim;

Ben seni, adın kadar çok sevdim.

Mükemmel bir kalbin var senin;
Kimsenin dokunmaya cesaret edemediği

Aşk kadar yakıcı, hayat kadar dolu,

Ve zaman kadar akıcı,

Bir yaprak gibi rüzgara direnen

Her an tutku dolu bir sevgi arayan

En güzel paylaşımlarda varolan

Ara sıra durgunlaşan

Ve ara sıra da bir nehir gibi dolup taşan

Yollara sığmayan, sıradağlar arayan

Hep kendi içinde yaşattığın

Coşkun bir sevdan.

Bilmiyorsun ve farkında değilsin !
Kendime yetmediğim anlarım var benim

Ve ben, kendime yetmediğim anlarda

Senin güzelliğinden çalıyorum

Güzelliğini,

Kendime ait birikimlerime katıyorum

Ben seni;

Kalbimdeki sevgi dolu, en güzel, en sıcak,

Ve en dokunulmaz yerde saklıyorum...

Ben seni ;
Gökkuşağının en güzel rengi olarak görüyorum

Sen olmazsan içinde, gökkuşağı bir hiçtir

Bunu biliyor muydun ?

Ben seni;
Hiç durmadan yağan yağmur tanelerinde özleyip

Rüzgarların en şiddetlisinden kıskanıyorum

Ve suyun toprağa hayat verdiği,

Tüm dirilişlerde arıyorum...

Ben seni;
Senin de bildiğin, ve sadece senin için

Zamanı durdurabildiğim duygularımda

Ve en güzel ânlarımda anımsıyorum.

Ben seni;
Tabiâtın bütün güzel esintilerinde

Doğanın en mânâlı yeşilinde

Mavinin kararlılık ve gizeminde

Denizin görünmeyen hırçınlığında

Fezanın en görkemli sonsuzluğunda

Bir bebeğin ışık görmemiş gözlerinde

Ben seni;

Burcu burcu kokan leylak kokularında

Güneşin, Ayın ve yıldızların

En ışık saçtığı anlarda

Ve bir de, ara sıra sevgiyle döktüğüm,

Göz yaşlarımda anımsıyorum.

Ben seni, sonsuzluk kadar çok seviyorum...
 
Geri