her gece bir gemi geçerdi boğazdan
her gece ve hep aynı saatte sen uyurken
güvertesinde sen olurdun her nasılsa
kıyıda ben
bakakalırdım ardından çaresiz
bir şey gelmezdi elimden
bir martı konar konar kalkardı denize
dalgalar arsında her gece
kanatlarında sen olurdun
kanatlarında hayali yüzünün
kıyıda ben
oturur seyrederdim gün ışıyıncaya dek
hiç üşenmeden
kızkulesi yalnızdı her gece
ay ışığında yakamozlar içinde
ışıltısında sen olurdun denizin
kıyıda ben
hep öyküsü düşerdi aklıma nedense o kızın
ne zaman seni düşünsem