Her aklına geldiğinde kırılgan sesiyle sessizce "Seni Seviyorum " diyordu
Aynanın karşısında uzun uzun inceledi yüzünü
Elleri
sırayla dokundu gözaltlarına saçlarına
Kendisi bile hayret ediyordu
-Bu benmiyim dedi ?
Her şeyden vazgeçmiş dünyaya küsmüş
haftalardır evde pcnin başında oturuyordu
Neden !!!
Gelirmi iki çift laf edermiyiz yada
görürmüyüm diye...
Ufak bir tebessüm oturdu birden yüzüne
Ne gelen vardı nede giden
haftalardır
Boş bir
hayalin peşinden sürükleniyor bir yandan da herşeyi mahvediyordu
aslında
Kaçmaya
çalışan ilgisiz bir adammış gibi görünen adamdan, aşk dolu bir adama dönüşmesini
bekliyordu...
Birbirleri için hissettikleri şefkat ve sevgi
Bir annenin yada babanın çocuğuna
hissettiği gibi sonsuzdu aslında
Ama bunu asla göstermezler ve hep
gizlerlerdi......
Eskiden konuşmaların arasında bazen uzun uzun bu konuyla ilgili konuşur
ama yinede açıkça kimse itiraf etmezdi....
Özlemişti konuşmayı
Göremesede sesini duymak iyi geliyordu
aslında
Her
telefonu çaldığında heyecanla eline alıyor ama beklediği arama bir türlü
gelmiyordu
Ne kadar
da çaresizim diye düşündü
Ne kadar da çok sevmişim bilemeden !
Neden diyor du hep neden
???
Ama nedeni
yoktu sevmenin....
(OYSA O BUNU HENÜZ BİLMİYORDU... )
Yada belirli başlı bir
kuralı.....
Her
aklına geldiğinde kırılgan sesiyle sessizce "Seni Seviyorum "
diyordu...
Seviyorum
Bazen kendine ve ona olan öfkesi kızıl bir duman gibi yayılıyordu içine
Sonra yavaşça
soğuyarak küçülüyor küçülüyor ve yerini yine hasrete
bırakıyordu
Sürekli
aynı Şarkıyı dinliyordu
İstanbul saklısın
bizi
Boğazında
düğümlesin
Kimseler
göremesin
Bulamasın
ikimizi...
Sanki Şarkı ona tüm gerçekleri anlatıyor
Israrla yüzüne
vuruyordu
Oysa her
seferinde kabullenmek istemiyor
Küçük bir çocuk gibi mızıkçılık
yapıyordu...
Onunla
saklanmak istiyordu....
Kalan ömrünü onunlageçirmek ve hatta
yaşlanabilmek....
Yüreğinde dayanılmaz bir acı hissetti birden
Acaba yaşlana
bilecekmiydi...
Bu
mümkün olacakmıydı ?????
Herşey kader dedi
Alalade düzledi saçlarını
Gözlerinin altına biraz kapatıcı sürdü
En azından bir
nebze olsun kurtulurum bu kötü renkten diye düşündü
Son defa baktı kendine birazda acıyarak
Bir kaç saniye
daha baksa ağlayacaktı belkide
Hemen çekildi aynanın
karşısından
İçeri
dönüp oturdu pcnin başına.....
Aynanın karşısında uzun uzun inceledi yüzünü
Elleri
sırayla dokundu gözaltlarına saçlarına
Kendisi bile hayret ediyordu
-Bu benmiyim dedi ?
Her şeyden vazgeçmiş dünyaya küsmüş
haftalardır evde pcnin başında oturuyordu
Neden !!!
Gelirmi iki çift laf edermiyiz yada
görürmüyüm diye...
Ufak bir tebessüm oturdu birden yüzüne
Ne gelen vardı nede giden
haftalardır
Boş bir
hayalin peşinden sürükleniyor bir yandan da herşeyi mahvediyordu
aslında
Kaçmaya
çalışan ilgisiz bir adammış gibi görünen adamdan, aşk dolu bir adama dönüşmesini
bekliyordu...
Birbirleri için hissettikleri şefkat ve sevgi
Bir annenin yada babanın çocuğuna
hissettiği gibi sonsuzdu aslında
Ama bunu asla göstermezler ve hep
gizlerlerdi......
Eskiden konuşmaların arasında bazen uzun uzun bu konuyla ilgili konuşur
ama yinede açıkça kimse itiraf etmezdi....
Özlemişti konuşmayı
Göremesede sesini duymak iyi geliyordu
aslında
Her
telefonu çaldığında heyecanla eline alıyor ama beklediği arama bir türlü
gelmiyordu
Ne kadar
da çaresizim diye düşündü
Ne kadar da çok sevmişim bilemeden !
Neden diyor du hep neden
???
Ama nedeni
yoktu sevmenin....
(OYSA O BUNU HENÜZ BİLMİYORDU... )
Yada belirli başlı bir
kuralı.....
Her
aklına geldiğinde kırılgan sesiyle sessizce "Seni Seviyorum "
diyordu...
Seviyorum
Bazen kendine ve ona olan öfkesi kızıl bir duman gibi yayılıyordu içine
Sonra yavaşça
soğuyarak küçülüyor küçülüyor ve yerini yine hasrete
bırakıyordu
Sürekli
aynı Şarkıyı dinliyordu
İstanbul saklısın
bizi
Boğazında
düğümlesin
Kimseler
göremesin
Bulamasın
ikimizi...
Sanki Şarkı ona tüm gerçekleri anlatıyor
Israrla yüzüne
vuruyordu
Oysa her
seferinde kabullenmek istemiyor
Küçük bir çocuk gibi mızıkçılık
yapıyordu...
Onunla
saklanmak istiyordu....
Kalan ömrünü onunlageçirmek ve hatta
yaşlanabilmek....
Yüreğinde dayanılmaz bir acı hissetti birden
Acaba yaşlana
bilecekmiydi...
Bu
mümkün olacakmıydı ?????
Herşey kader dedi
Alalade düzledi saçlarını
Gözlerinin altına biraz kapatıcı sürdü
En azından bir
nebze olsun kurtulurum bu kötü renkten diye düşündü
Son defa baktı kendine birazda acıyarak
Bir kaç saniye
daha baksa ağlayacaktı belkide
Hemen çekildi aynanın
karşısından
İçeri
dönüp oturdu pcnin başına.....