Hep sana koşmak

seni sevmek
bir gül kokusuydu uzaklardan,
uzaklardan gelip yüreğime yerleşen yaşama sevinciydi
en ulaşılmaz zamanlarda umudumun adıydı
seni sevmek
beklemekti kavuşmayı
özlemle ama sabırla beklemek
nereye bıraktın şimdi umutlarımı yoklar yerinde
sonsuzluğamı gömdün benimle birlikte?



seni sevmek nefes almaktı ciğerlerime kadar soluduğum
yüreğime ses
gülüşüme renkti hiç olmadığı kadar.
gecelerde varmaktı aşkın güzelliğine
yudumlamaktı seni yakamozların ışığından
yıldızları toplayıp toplayıp,
dudaklarına yerleştirmekti.
nereye topladın şimdi yıldızları hiç biri yok gökyüzünde
gökyüzünüdemi kapattın
yüreğini bana kapattığın gibi?



seni sevmek
orkestraların çalmasıydı içimde
herbirinin sesini duymamdı hücrelerimde
tek tek
en güzel bestemdi yaptığım gönlümdeki aşkın
kemanın sesi gelirdi neyler tamburlar coşardı
en güzel güftelerimi sana yazardım
seni yazardım
tellerinidemi kırdın kalbim gibi tüm çalgılarında sesleri kesildi



seni sevmek
düşler kurmaktı düşlerin içinde
gözü açık gördüğüm rüyalardı içinde sen olan
rüyalarımda elini tutmam dudaklarının
tadına varmamdı
hep sana koşmak ,
hep sana kavuşmaktı
hep sana açmaktı sabahlarda gözlerimi
rüyalarımıdamı aldın kendini benden alırken
artık rüyalarımda yok
seni sevmek
kavuşmayı beklemekti ellerine,
zamanı gözetmeden
sadece sen vardın saat sendin,gün sendin ,
sendin tüm zamanlarda
ömür boyu bekleyeceğimi bilsemde beklemekti
şikayet etmeden
Her sabah bir yaprak daha koparmaktı takvimlerden umutla
Bir gün daha eksildi diye sevinçti
parmak uçlarımdan kalbime giden
Zamanıdamı sildin giderken beni sildiğin gibi zamanlarım yok
yapraklarını koparıp gün sayacağım takvimler yok…