Ben kimseyle dertleşmem ki. Ağlarım ben. Dalarım çok ufak, gözümden yaş dökülür, hiç çekinmem he, en keyifli masa, en kıyak yerde mühürlemem gözlerimin vanasını, şıpşıp ayaküstü dökerim yaşları, peçeteyle tıptıp siler, "evet ne diyorduk, işte onu diyorum bordo çok güzel bir renk, ceket-yelek-süeter dediğin bordo olacak..." der, ne oldu ya? filan dediklerinde, gözyaşı borcum vardı onu ödedim, karıştırmayın şimdi, derim.
Hemcinsimleyken gözyaşı dökmek isterim çünkü karılar maalesef kendileri silmeğe kalkışıyor gözyaşlarımı, ay ne gerek vardı , senin de canına minnet he, teselli ayağına. Ayh.