Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
Canlıların 'canlarına' psikolojik seviyede kıymet biçerken bir garip davranırız. Bir böceği ezmek bizim için herhangi bir yanlış davranışın ortaya konması değildir, o böcek bize hiçbir zarar vermeyecek olsa da. Konu evcil hayvanlara geldiğinde duyarlılık seviyemiz artar, konu biz yani insanlar olduğunda ise kıymet kavramı hukuk bağlamında değerlendirilir. Canlılara karşı bu çarpık yaklaşımımız aslında sebepsiz değil.
Hayvanlara olan yaklaşımımız bilinç derecelendirmesi ile bağlantılı.
Zeka gibi bilinç de tanımlanması hayli zor, soyut bir kavram. Hissetme, algılama yahut deneyimleyebilme becerisi olarak tanımlayabileceğimiz bilinç canlılarda farklı seviyelerde ortaya çıkar. Bilinç seviyesinin hayvanın zekasıyla doğru orantılı olduğu savlanır.
Bilinç seviyesinin yükselmesi algıların daha keskin olmasına, bu da acı hissinin belirginleşmesini beraberinde getirir.
Karıncalar ve böceklerin bizler için büyük önem arz etmemesi, çoğunun yaşamını göz kırpmadan alabiliyor oluşumuz onların bunun bilincinde olmayacağı ön kabulüyle destekleniyor. Ya da kendimizi böyle rahatlatıyoruz.
Bu yaklaşım tüketim için milyonlarcasını ürettiğimiz tavuklar, hindiler ve inekler için de geçerli.
Buradaki yaklaşımımızda onların bu acıyı hissettiklerini bilsek de bu hayvanlara olanların gözümüzün önünde gerçekleşmiyor oluşu bu hissi baskılamayı sağlıyor. Ayrıca bu canlıların işkence görmesi de aynı şekilde bizleri rahatsız edebiliyor.
Peki ya köpekler?
Bizler tüketim zincirimize dahil olan canlıların aksine köpeklerin Çinde kimi festivallerde yapıldığı gibi işkence görmesine kökten karşı çıkıyoruz. Aslında bu uç örneği bir kenara bırakırsak Çinde eğer doğru yöntemlerle kesiliyorsa köpek yemek de yanlış değil.
Kimilerine göre köpeklere olan hislerimizin de ötesi var.
Fillere ya da yunuslara işkence edilmesini köpeklere işkence edilmesinden daha rahatsız edici bulanlar da var. Sebep de belli: Bu canlılar köpeklerden daha yüksek bilinç seviyesine sahip.
Bu sebep sonuç ilişkisinden yola çıkarak insanların diğer tüm canlılardan daha yüksek haklara sahip olmasını da savunuyorlar.
Öyle ki bu sebep-sonuç ilişkisiyle ilaç testlerinin hayvanlar üzerinde yapılmasına getirilen sınırlamalara da karşı çıkıyorlar. İşler gittikçe karmaşıklaşıyor
Tüm bunların ötesinde hayvanlara olan yaklaşımımız çok büyük problemler de taşıyor.
Tüketim için eziyet ettiğimiz canlıları bir yana bırakalım, sirklerin varlığı bile başlı başına bir utanç
Ya da dünyanın kimi yerlerinde neredeyse köleleştirilen filler, utanç satırlarımızı kabartıyor.
Gerekli düzenlemeler yapılırken önemli olan hayvanların hislerini algılarken, kendi zihinsel kurallarımızda düzenlemeler yapabilmek. En azından neden aynı olaylara bakarken farklı hisler yaşadığımızı görebilmek
Hayvanlara olan yaklaşımımız bilinç derecelendirmesi ile bağlantılı.
Zeka gibi bilinç de tanımlanması hayli zor, soyut bir kavram. Hissetme, algılama yahut deneyimleyebilme becerisi olarak tanımlayabileceğimiz bilinç canlılarda farklı seviyelerde ortaya çıkar. Bilinç seviyesinin hayvanın zekasıyla doğru orantılı olduğu savlanır.
Bilinç seviyesinin yükselmesi algıların daha keskin olmasına, bu da acı hissinin belirginleşmesini beraberinde getirir.
Karıncalar ve böceklerin bizler için büyük önem arz etmemesi, çoğunun yaşamını göz kırpmadan alabiliyor oluşumuz onların bunun bilincinde olmayacağı ön kabulüyle destekleniyor. Ya da kendimizi böyle rahatlatıyoruz.
Bu yaklaşım tüketim için milyonlarcasını ürettiğimiz tavuklar, hindiler ve inekler için de geçerli.
Buradaki yaklaşımımızda onların bu acıyı hissettiklerini bilsek de bu hayvanlara olanların gözümüzün önünde gerçekleşmiyor oluşu bu hissi baskılamayı sağlıyor. Ayrıca bu canlıların işkence görmesi de aynı şekilde bizleri rahatsız edebiliyor.
Peki ya köpekler?
Bizler tüketim zincirimize dahil olan canlıların aksine köpeklerin Çinde kimi festivallerde yapıldığı gibi işkence görmesine kökten karşı çıkıyoruz. Aslında bu uç örneği bir kenara bırakırsak Çinde eğer doğru yöntemlerle kesiliyorsa köpek yemek de yanlış değil.
Kimilerine göre köpeklere olan hislerimizin de ötesi var.
Fillere ya da yunuslara işkence edilmesini köpeklere işkence edilmesinden daha rahatsız edici bulanlar da var. Sebep de belli: Bu canlılar köpeklerden daha yüksek bilinç seviyesine sahip.
Bu sebep sonuç ilişkisinden yola çıkarak insanların diğer tüm canlılardan daha yüksek haklara sahip olmasını da savunuyorlar.
Öyle ki bu sebep-sonuç ilişkisiyle ilaç testlerinin hayvanlar üzerinde yapılmasına getirilen sınırlamalara da karşı çıkıyorlar. İşler gittikçe karmaşıklaşıyor
Tüm bunların ötesinde hayvanlara olan yaklaşımımız çok büyük problemler de taşıyor.
Tüketim için eziyet ettiğimiz canlıları bir yana bırakalım, sirklerin varlığı bile başlı başına bir utanç
Ya da dünyanın kimi yerlerinde neredeyse köleleştirilen filler, utanç satırlarımızı kabartıyor.
Gerekli düzenlemeler yapılırken önemli olan hayvanların hislerini algılarken, kendi zihinsel kurallarımızda düzenlemeler yapabilmek. En azından neden aynı olaylara bakarken farklı hisler yaşadığımızı görebilmek