hayattan alınan en iyi ders

O
⚪ Konu sahibi son olarak 2422 gün önce görüldü
Arada bu başlığa gelir farklı farklı şeyler yazarım. İnsan büyüdükçe yeni dersler alır. 31 yaşındayım. Ocak ayındayız. Şu an için bu ders ;

“İnsan, ilişkilere “sahip olmak” mantığıyla değil, “birlikte büyümek” etiğiyle yaklaşmalı.”
 
Baba nasıl her şeye yetiyor , nasıl bu hayatta hepimize aynı anda destek olup sorun çözüyor diyordum...
10 yıldır hem baba , hem bireyim ... Babam giderken bana devretmişti bu yükü , haklıymış üstesinden geleceğimi biliyormuş.
Onun kızı olmaktan gurur duyuyorum. Bana bu gücü aşıladığı için, şımarık bir kız çocuğu olup har vurup harman savurmadığım için...
Kısacası BABALAR her şeye yeter...
 
Hiçbir şeye, hiç kimseye %100 inanmamak, güvenmemek…
Yani en inandığın şey bile olmayabiliyor Allah istemezse. Bu sene bunu deneyimledik.
 
Dün buradan çoook sevdiğim bir insan sosyal medyasında bazı satırlar paylaştı halil cibran’dan. Hatta ondan sonra ben de paylaştım instagramımda. Geçen bir konuda yazdığım bir postla ana fikir olarak aynıydı. Şimdi bunu anneler, babalar ve dahi adayları için iliştiriyorum.

IMG_9183.jpeg
 
“Hatırım kalır.”
O hatır havada kalıyormuş. Kafama vura vura öğretti bu hayat bunu bana. Yılların, emeklerin, şefkatin, kahkahaların, hüzünlerin… her şeyin.
 
kimsenin dötünü kaldırmayın
herkes haddini bilsin
 
millet karmayı etki tepki sanıyor
iyice bi yüzleş kendinle
belki şoralarda bi yerlerdedir
 
Sonsuz acı diye bir kavram yok. Her şey en nihayetinde bitiyor. Bu sebeple öfkeyi, nefreti, kini törpülemeyi bilmek gerekiyor. Sabredilen her durum kişiye olumlu anlamda misliyle dönüyor.
 
Yürüyebilmek konuşabilmek çok büyük nimet. Kıymetini bilmek ve her gün şükretmek lazım.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri