BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,600
-
- Tepkime puanı
- 3,180
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Şu anda sahip olmadığımız bir şeye ihtiyacımız olduğu fikri, hoşnutsuzluğun kökenidir. ‘Şu an’la hiçbir zaman tamamen tatmin olmayız. Her zaman istediğimizi düşündüğümüz her şeyi elde etsek bile, eksik bir şey var gibidir.
Neden? Çünkü daha fazlasını beklemeye öyle alışkın hale gelmişizdir ki, hiçbir şey hiçbir zaman yeterli değildir. Tatminsiz hissetme alışkanlığı, hayatlarımızda sıradan bir hale geldi. Bu içimizdeki zenginler ve fakirler, yalnızlar ve sosyal kelebekler için geçerli.
Sahip olma yerine olma, arzuladığınız nesne yerine ‘bu an’ı tam olarak yaşama üzerine odaklanırsanız, her şey gelir. Kendiliğinden gelir. Arzu etmekte hatalı bir şey yoktur; işin püf noktası bağlanmadan arzulamaktır. Gerçekten önemli olan sizin ‘her an’da ne olduğunuzdur. Mevcut olun ve şeylerin nasıl olması gerektiği bağımlılığını bırakmaya devam edin. ‘Olmak’ en önemli şeydir, çünkü size neşe getirecek şey odur. Elde ettiklerimizin bize neşe getireceğini düşünürüz ama neşenin inanılmaz enerjisinin içinde bulunduğunuzda her şey neşe getirir. Neden? Çünkü siz neşesiniz. Siz neşesiniz. Fark budur.
Önceden, benim için her şey belli bir şekilde görünmeliydi. Neşeyi yaşamak için kazanmam gerekiyordu: Yaptığım şeyde en iyi olmam gerekiyordu. Şimdi bu değişti ve biliyor musunuz onunla birlikte ne de gitti? Izdırap. Bu, benim artık amaçlarım veya projelerim olmadığı anlamına gelmiyor: sadece benim memnuniyetimin onların sonuçlarına bağlı olmadığı anlamına geliyor. Şimdi, meşguliyetlerimi yaratırken ve keşfederken bütün heyecanımı ortaya koyuyorum, ama herhangi bir şey planlandığı gibi olmazsa artık acı çekmiyorum.
Neden? Çünkü daha fazlasını beklemeye öyle alışkın hale gelmişizdir ki, hiçbir şey hiçbir zaman yeterli değildir. Tatminsiz hissetme alışkanlığı, hayatlarımızda sıradan bir hale geldi. Bu içimizdeki zenginler ve fakirler, yalnızlar ve sosyal kelebekler için geçerli.
Sahip olma yerine olma, arzuladığınız nesne yerine ‘bu an’ı tam olarak yaşama üzerine odaklanırsanız, her şey gelir. Kendiliğinden gelir. Arzu etmekte hatalı bir şey yoktur; işin püf noktası bağlanmadan arzulamaktır. Gerçekten önemli olan sizin ‘her an’da ne olduğunuzdur. Mevcut olun ve şeylerin nasıl olması gerektiği bağımlılığını bırakmaya devam edin. ‘Olmak’ en önemli şeydir, çünkü size neşe getirecek şey odur. Elde ettiklerimizin bize neşe getireceğini düşünürüz ama neşenin inanılmaz enerjisinin içinde bulunduğunuzda her şey neşe getirir. Neden? Çünkü siz neşesiniz. Siz neşesiniz. Fark budur.
Önceden, benim için her şey belli bir şekilde görünmeliydi. Neşeyi yaşamak için kazanmam gerekiyordu: Yaptığım şeyde en iyi olmam gerekiyordu. Şimdi bu değişti ve biliyor musunuz onunla birlikte ne de gitti? Izdırap. Bu, benim artık amaçlarım veya projelerim olmadığı anlamına gelmiyor: sadece benim memnuniyetimin onların sonuçlarına bağlı olmadığı anlamına geliyor. Şimdi, meşguliyetlerimi yaratırken ve keşfederken bütün heyecanımı ortaya koyuyorum, ama herhangi bir şey planlandığı gibi olmazsa artık acı çekmiyorum.