Hayata yön vermiş / iz bırakmış albümler

şebo'dan perdeler şarkısını dinlerken ve forumda turlarken yine, yeni ve yeniden bu konu aklıma geldi. sonra dedim perdeler şarkısı bi başka ama asıl şebo'yu halka arz eder tarzdaki albümü ''can kırıkları'' albümüdür. türkiye'de baştan sona kaç albümü ezbere biliriz bilmiyorum ama bu albümü bildiğimize neredeyse emin gibiyim. özellikle 2005 yılı ergen kızlarını da büyük ölçüde etkilemiştir, beni gözüme kırmızı göz kalemi çekecek kadar etkiledi mesela... büyük yazarların külliyatları olur, bu albüm şebo için tam da böyle edebi bir külliyat gibi, sadece onun için değil tabii. okyanus şarkısıyla başlıyor, hoşça kal şarkısıyla bitiyor. ''sonunda boğulmak olsa da benim o sularda yüzmem gerek'' diyerek başlayan hikaye, ''ama söylenecek söz yok, gidiyorum ben'' cümleleriyle bitiyor. albümün şarkılarına topluca bakınca da bir hikaye bütünlüğü olduğu hissi uyanıyor zaten hemen. aynı zamanda forumlarda imzalara ilham albümüdür yani, hey gidi günler. bu albümden sonra rotam her an 2007 bostancı konserine ışınlanabilir, öyle yükseldim. ''geçmişe yolculuk'' şarkısını alıp gidiyorum.
şu konuyu da arada hortlatın, hatırlayalım bazı efsane albümleri.

Sivil toplum alanında gönüllü faaliyetlerde bulunduğum senelerin henüz başında tanımıştım Ezginin Günlüğü'nü. Kapak tasarımındaki siyah beyaz kareler "Herkes Farklı, Herkes Eşit" mottosuna gönderme.

Grubun bir diğer albümü. Kapakta Michalangelo'nun "Adem'in Yaratılışı" ikonasından (fresk de deniyor olabilir) bir kesit bulunuyor. Arka plandaki mor renk tercihi muhtemeldir ki "mor düşün" mottosuna, yani feminizme bir atıf.

sakin olmam lazım yine lise dönemlerime damga vurmuş albümlerden biri. ilk duyduğumda hissettiğim heyecanı hâla dün gibi hatırlıyorum. açılış parçası yarası saklıyı hep tool ve opethe bir teşekkür gibi algılarım mesela. belki alakası bile yok ama teknik açıdan gerçekten güzel göndermeler mevcut… bir anda kendinizi “yooook mu bunun ilaacııııııı” diye bağırırken buluyorsunuz. ve yine diğer progresif ögeler barındıran hüzünle karışık. tam bir arabesk. tam bir buğday ekmeği. tam bir bu toprağın şarkısı. baymıyor ama arabesk dediysem. selami şahin arabeski. baba cengiz arabeski… bildiniz değil mi? bu parça aslında haykonun yıllar sonra yapacağı “beni büyüten şarkılar” albümündeki ağla sevdam’a bir hazırlık gibi. “bıraaaaak aksııııın seeeel sulaaaar”. geldik üçünü parçaya… son kez albümle paralel giden çığlığın yükselmesi. brutal artıyor, delirmelerin dozu artıyor. mistik bir şov. görmüyorsun ise tam bir metal ilahi tadında. meksikalı bir ablanın “hiçbir cümlesini anlamıyorum ama şarkıyı ruhumda hissediyorum” demesi bence yeterince açıklıyor her şeyi. eller aldı ise doğu batı sentezi. kafka-hidayet çarpışması. seninki dert mi ise albümdeki en olmamış -bence- şarkı. bana hitap edemedi hiçbir dönemimde. ha coldplay, travis gibi grupları sevenler bunu da sevecektir. ne var yani beğenmediysek bizimki dert mi? eee ben gideyim yavaştan türk modern tarihine hediye edilmiş bir türkü aslında. hepinizi kucaklıyorum…

hayalet ıslığı

nasıl ki menteş kitaplarını okurken; aa bu ne lan? sanki tarantino filmleri izler gibi bir his diyorsun ya… hayalet ıslığı da tam olarak aslında böyle bir albüm. film gibi. her bir parça filmin her bir sekansı gibi. tek başına dinlersen pek bir şey anlamayacağın, sırasıyla dinlediğinde ise bir hayali katilin peşinde sürüklendiğin bir drama. her şey 2015 kışında @ivan divandelen in “mevsim olmayanm III: (bir) fotoğrafın rüyası (ft. vinyl obscura)” yı gönderip, “sen seversin, izle” demesiyle başladı. direkt olarak vurgun! dibe çöküş resmen. gizli gizli defalarca dinledim. ne de olsa biz “rocker adamlarız” sadece siyah giyeriz! albüm resmen “hayır kardeşim, sen arada gri de giyeceksin. hatta belki de çıplak dolaşacaksın” diye bağırıyordu. farazi’nin beatleri (sinematografi), kayranın ise geçmişe göndermeli sözleri (art) albümü her anlamda arşa çıkartıyor. ayrıca vinyl obscura ve karaçalı albümün çileği olmuştur.

cenaze II: kolonya, mevsim olmayanm III: (bir) fotoğrafın rüyası (ft. vinyl obscura), mevsim olmayan mekanlar v: unutulanlar (ft. karaçalı & vinyl obscura), dobro vecer (ft. vinyl obscura) favori sekanslarıdır. daha iyisi gelir mi? asla…

“benden bu kadar katilimin gözlerinden öperim”