Hayatımız kedimize çizdiğimiz çerçevelerden ibaret. Kendi inşa ettiğimiz hapishanelerde yaşıyoruz. Adına ev, aile, akrabalar, töreler ... diyerek. Sonra bu duvarların arasında boğulup , çıldırıyor ama yıkılmasın diye de uğruna yine hayatımızı siper ediyoruz. Yıpranmamak ve çizdiğimiz çerçevenin dağılmaması için yapmamız gereken hayatımıza dahil olan sorunları ve mutlulukları olduğu gibi kabul edip doğru bir şekilde uygun yerlere koymak.
-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.