]Hayat mı tepetaklak, yoksa ben mi tepetaklak olmuşum ?
Bu aralar bir ikilemdeyim. Hayat mı tepetaklak yoksa hayat normalde ben mi tepetaklak olmuşum ? Hangisinden dolayı bir türlü anlaşamıyoruz acaba ?
İçimdeki öfke günden güne beni tüketmeye başlıyor. Kontrol etmekte zorlanıyorum bazen. Bir yanardağ patlaması gibi, bir yıldızın içe çökmesi gibi; oldukça gürültülü ve yok edici bir kuvvetle ruhumun yavaş yavaş parçalanışını izliyorum sanki.
Boşluk kaldırmayan bir dünyada hayatının tamamını koca bir kara deliğe çevirip kendileriyle beraber diğerlerini de çeken insanları anlayamıyorum. Sanırım düşünen insanın en büyük laneti yaşlı bir yıldızın zamanın yükünü kaldıramayıp içe çökmesi gibi, yavaş yavaş gelen ancak sonunda hızı bile utandıran bir şekilde.
Truva surlarının dibine Hektor'un cesedini seren Aşil'in kılıcı değildi. Aşil'in tarafındaki Yunan Tanrılarının Hektor'un arkasından iş çevirmesiydi. Yarı Tanrı ve neredeyse ölümsüz bir varlıkla mücadele etmek bir tarafa hilekar Yunanlar ve Tanrılarına da kafa tutan Hektor'un hikayesi bize gösteriyor ki; cesaret gerçekten de taklit edilemeyecek yegane unsurdur.
Hile ve sahtekarlık koca bir kahramanın düşmesine neden olmasıyla beraber sahte kahramanları da insanların sahnesi sokuyor.
Birde bu aralar adını daha önce duyduğum ama içimden dinlemek gelmeyen bir grubun bu yıl ki albümünü dinledim ve tek kelimeyle hayran kaldım. Sadece bu yıl için değil net olarak son yılların en büyük albümlerinden birisi. Hem bu kadar agresif hemde bu denli duygusallığı bir arada vermek bir yetenek işi.
[YOUTUBE]https://www.youtube.com/watch?v=op_1nA7VDKc[/YOUTUBE]
Bu aralar bir ikilemdeyim. Hayat mı tepetaklak yoksa hayat normalde ben mi tepetaklak olmuşum ? Hangisinden dolayı bir türlü anlaşamıyoruz acaba ?
İçimdeki öfke günden güne beni tüketmeye başlıyor. Kontrol etmekte zorlanıyorum bazen. Bir yanardağ patlaması gibi, bir yıldızın içe çökmesi gibi; oldukça gürültülü ve yok edici bir kuvvetle ruhumun yavaş yavaş parçalanışını izliyorum sanki.
Boşluk kaldırmayan bir dünyada hayatının tamamını koca bir kara deliğe çevirip kendileriyle beraber diğerlerini de çeken insanları anlayamıyorum. Sanırım düşünen insanın en büyük laneti yaşlı bir yıldızın zamanın yükünü kaldıramayıp içe çökmesi gibi, yavaş yavaş gelen ancak sonunda hızı bile utandıran bir şekilde.
Truva surlarının dibine Hektor'un cesedini seren Aşil'in kılıcı değildi. Aşil'in tarafındaki Yunan Tanrılarının Hektor'un arkasından iş çevirmesiydi. Yarı Tanrı ve neredeyse ölümsüz bir varlıkla mücadele etmek bir tarafa hilekar Yunanlar ve Tanrılarına da kafa tutan Hektor'un hikayesi bize gösteriyor ki; cesaret gerçekten de taklit edilemeyecek yegane unsurdur.
Hile ve sahtekarlık koca bir kahramanın düşmesine neden olmasıyla beraber sahte kahramanları da insanların sahnesi sokuyor.
Birde bu aralar adını daha önce duyduğum ama içimden dinlemek gelmeyen bir grubun bu yıl ki albümünü dinledim ve tek kelimeyle hayran kaldım. Sadece bu yıl için değil net olarak son yılların en büyük albümlerinden birisi. Hem bu kadar agresif hemde bu denli duygusallığı bir arada vermek bir yetenek işi.
[YOUTUBE]https://www.youtube.com/watch?v=op_1nA7VDKc[/YOUTUBE]
