Adın neydi?
Ha! hatırladım.
Hülya.
Sınıfın yok yok okulun en güzeliydin, ilk okul 5. sınıftaydık. Yüzlerce kilometre uzaktan gelip seninle aynı sınıfa düşmüştüm.
Bitlenmeyeyim diye kör makasla traş edilen kafam yüzünden diye düşünüyorum, pek pas vermezdin.
Matematiği çok severdin, gözlerin maviydi.
Benimse tek iyi olduğum şey ise hızlı okumaydı, kafam keldi.
Senin için çarpım tablosunu ezberlemiştim ben.
Seni seviyorum demenin benim için binbir yolundan biri de buydu işte. Seni seviyorum diyemem, bunu gösterirdim.
Yıllar sonra ben lise sondayken seni gördüğümde hemen tanıdım.
Tezgahın arkasında, gülerken gördüm seni, okul zamanıydı ama çalışıyordun, başın kapalı, parmağında yüzük, gülüyordun.
Gözlerin hâlâ maviydi.
Tanımadın, 4 milyon 600 bin lira tutan fıstığa biraz daha ekleyip 5 milyona tamamlamayı teklif ettin.
Olur dedim, 5 milyon vardı cebimde.