Konuya biraz farklı bir noktadan girmiş olacağım ama öncelikle Cesare Pavese'nin şu sözlerini paylaşayım :
"İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapamamasıdır." insan bazen istemesine, düşünmesine rağmen neden eyleme dökemez acaba?
Canını çok sevdiği için mi? Dünya nimetlerinden mahrum kalacağı için mi? Sevdiklerini üzeceğini düşündüğü için mi? Dini nedenlerden mi? Yoksa gerçek bir sondan korktuğu için mi?
Bir düşünün, hangimiz yüksek bir yere çıktığımızda atlamayı aklımızdan geçirmedik? Hangimiz atlasam acaba hemen ölür müyüm diye sormadık kendimize? Ve hangimiz bunu düşündüğümüz için kendimizden korkmadık?
Bence birçoğumuz yüksek bir yere çıkınca atlama isteği hissetmiştir. Önce kendisini hayattan kopartacak nedenleri düşünmüştür, bir süre sonra ise kendisini hayata bağlayan nedenleri.. Ve bir süre sonra birçoğumuz bu fikirden ürkmüş ve kendini toparlamıştır..
Bir insanın kendi hayatını bitirmesi bencillik midir, cesaret midir yoksa hayata karşı duyarsızlaşması mıdır, bilmiyorum.
Ancak çok ama çok zor bir karar olduğu aşikar.
Hayata irademiz dışında geliyoruz ve aksi bir seçim yapmazsak yine irademiz dışında hayattan ayrılıyoruz. Fakat, yukarıda La'edri'nin de bahsettiği üzere, yatağa mahkûm, bir yardım alamasa belki de açlıktan - susuzluktan ölecek türde hasta olan insanlar inanılmaz acılar çekiyorlar. Ve bu acıları da saf bilinçleri ile çekiyorlar. O kadar acı çekiyorlar ki artık ölümü diliyorlar..
Bu tür insanların yaşadığını iddia edebilir miyiz acaba? Nasıl ki yaşama hakkı varsa , kişinin kendi iradesine bağlı ölme hakkı da olmalı bana göre.
Çünkü, insanın kendisini öldürmeyi seçmesi çok ama çok zor bir tercih. Ve bu insanlar artık sebep - sonuç ilişkisini bir kenara bırakıp acılarının sona ermesi için ölmeyi diliyorlar.
Bana göre vicdani yönden bakılacaksa, kişi kendi hayatını sonlandırma hakkına da sahip olmalı. Çünkü , bu tür insanların yaşadığı acıları ancak anlayabiliyoruz, hissedemiyoruz ve bir insanın acı çekmesine hiçbir vicdan razı olmaz. Zaten din , etik ve vicdan konularını pek anlamlı bulmuyorum. Kişi kendisi hakkında karar veriyorsa, hiçbir kuralın bu kararı etkilemeye yetkisi yoktur.
