Hayat bazen çok acımasız.

Konu sahibi son olarak 5054 gün önce görüldü
Mesela ben çocukken ailecek çarşıya çıkardık pazar günleri. Bazen babam pamuk şeker alırdı bazende balon . Balon kaçmasın diye gömleğimin orta dümesinin etrafında bir kaç tur attırırdılar balonun ipini . Tabi sonuc olarak eninde sonunda o balon gök yüzüne doğru havalanırdı kısa zamanda . Ve ben her hafta yeni bir balon alınacağını bildiğim halde giden her balonun ardından ağlardım . Çocukluk işte naparsın.Bazende babamın alamayacağı şeyler isterdim . Uzakdan kumandalı arabalar sonraa reklamlarda gördüğüm action-man oyuncakları , spiderman , batman figürleri vesayre vesayre . O zaman moda buydu tabi hatta bütün oyuncakları dizip maç yaptırmaya çalışırdım her oyuncağın kendine özel hareketi vardı . Örümcek adam topu istediği yerden ayağına alabiliyordu . Superman topa vurunca onundekiler devriliyordu vesayre vesayre. Babam parası olmadığından türlü türlü baheneler üretirdi ;
'' Onlar kanserojen madde içeriyor sağlığa zararlı , hem cocuğun biri oyuncak parçasını yutmuş midesinden çıkaramamışlar ölmüş biliyomusun ? ''
-Ama baba ..
Anneminde ondan aşağı kalır bi yanı yoktu genellikle .
'' tabi öyle ya, oyuncakların arkasında 3 yaş altı çocuklar için sakıncalıdır yazıyor .''
Ama ben 4 yaşındayım .
Babam ;
'' başka zaman alırız .boşver bizim orda bi yer var ordan alırım ben sana '' hiç değişmedi bu tabir kendimi bildim bileli var . haftaya alırız seneye alırız .Bizim ordaki oyuncak mağazasını çok merak ettim evimizin arka sokağındaymış.Hiç görmedik . Neyse ,
sonra elimdeki balona bakardım , bide cocukların oynadıklarına
'' tamam baba alma'' istemiyorum derdim buruk bir sesle . Annemle babamın arasında bi sessizlik olurdu .Sadece olurdu işte devam ederdik yolumuza bazen ağlaya ağlaya bazen elimle balonu daha yukarı kaldırıp koşa koşa .

O misal sevgili , babam parasızlıkdan alamazdı istediğim oyuncakları bana . Sen ise kalpsizlikden sevemezdin beni,
'' Tamam sevme! istemiyorum .''
 
Tuhaf bir çocuktum ben,
Yaramaz , haylaz , zeki , alaycı...
Ve kimsenin yanında ağlamayan bir çocuk.
Düşen ama asla düştüğünü belli etmeyen. Dizindeki yarayı avucuyla kapatmayı kendine alışkanlık haline getirmiş,
" İçindeki fırtınaları gökkuşağı gibi gösterebilen bir çocuk. "
Umursamaz sanılan oysa her şeyi en ince ayrıntısına kadar beynine kazımış.
Sert ama kırılgan.
Korkularım yoktu.
EN DİBİNİ BİLİYORDUM BU HAYATIN , EN KARANLIĞINI GÖRMÜŞTÜM .
Hiç anlatılmamış bir hayat hikayesinin yaşayanıydım..
Yazılmış ama hiç okunmamış bir şiirdim.
Hiçbiriniz beni tanımıyordunuz.
Ama binlerce insanın bildiği bir isimdim..
 
599491_307192466043328_740587391_n.jpg
 
Geri