Hayallerimizden Vazgeçmeyelim, Hayal Et Sahip Ol,
Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan
yarışta koşarak atları terbiye etmeye
çalışan gezgin bir at
terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır.
Babasının işi nedeniyle çocuğun orta
öğretimi kesintilere uğramıştı.
Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne
olmak ve yapmak istediği konusunda bir
kompozisyon yazmasını istedi hocası..
Çocuk bütün gece oturup günün birinde
at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini
anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon
yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla
anlattı. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi.
Binaların, ahırların ve koşu yollarının
yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını
da ekledi.
Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık
ödev, tam kalbinin sesiydi.. İki gün
sonra ödevi geri aldı. Kağıdın üzerinde
kırmızı kalemle yazılmış kocaman
bir "0" ve "Dersten sonra beni gör"
uyarısı vardı. "Neden "0" aldım?" diye
merakla sordu hocasına, çocuk..
"Bu senin yaşında bir çocuk için
gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocası..
"Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynağınız yok.
At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce
araziyi satın alman lazım. Damızlık
hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu
başarman imkansız" ve ekledi: "Eğer
ödevini gerçekçi hedefler belirledikten
sonra yeniden yazarsan, o zaman
notunu yeniden gözden geçiririm."
Çocuk evine döndü ve uzun uzun
düşündü. Babasına danıştı. "Oğlum" dedi
babası "Bu konuda kararını kendin
vermelisin.Bu senin hayatın için
oldukça önemli bir seçim!." Çocuk bir
hafta kadar düşündükten sonra ödevini
hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü
hocasına.. "Siz verdiğiniz notu
değiştirmeyin" dedi..
"Ben de hayallerimi..".....
Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan
yarışta koşarak atları terbiye etmeye
çalışan gezgin bir at
terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır.
Babasının işi nedeniyle çocuğun orta
öğretimi kesintilere uğramıştı.
Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne
olmak ve yapmak istediği konusunda bir
kompozisyon yazmasını istedi hocası..
Çocuk bütün gece oturup günün birinde
at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini
anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon
yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla
anlattı. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi.
Binaların, ahırların ve koşu yollarının
yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını
da ekledi.
Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık
ödev, tam kalbinin sesiydi.. İki gün
sonra ödevi geri aldı. Kağıdın üzerinde
kırmızı kalemle yazılmış kocaman
bir "0" ve "Dersten sonra beni gör"
uyarısı vardı. "Neden "0" aldım?" diye
merakla sordu hocasına, çocuk..
"Bu senin yaşında bir çocuk için
gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocası..
"Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynağınız yok.
At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce
araziyi satın alman lazım. Damızlık
hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu
başarman imkansız" ve ekledi: "Eğer
ödevini gerçekçi hedefler belirledikten
sonra yeniden yazarsan, o zaman
notunu yeniden gözden geçiririm."
Çocuk evine döndü ve uzun uzun
düşündü. Babasına danıştı. "Oğlum" dedi
babası "Bu konuda kararını kendin
vermelisin.Bu senin hayatın için
oldukça önemli bir seçim!." Çocuk bir
hafta kadar düşündükten sonra ödevini
hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü
hocasına.. "Siz verdiğiniz notu
değiştirmeyin" dedi..
"Ben de hayallerimi..".....