Içinde yağmur geçen şiirler yazardım
Şehirlerin kalbinden bahsederken seni düşünürdüm
Yağmur deyince senden bahsederdim aslında
Usul usul şehrime yağarken Kırkikindi yağmurları
Kalbimde büyüyen nazenin bir gülün kokusuyla ferahlardim
Bazi şehirleri ardimda birakirken mesela
Üsküdardan eve giderken her akşam sana doğru bir yolculuga çıkardım
Dilimde dualar kalbimde sen
Aşksız cografyalara şiirler okurdum içimden
Bülbüller Güle konar ve kavuşurdu aşıklar
Senle başlayan bir günün yine seninle bitmesi
Gözlerimde ki hüznü dağıtır ve bir tebessüm belirirdi dudaklarimda
Hukukta varsa hala masumiyet karinesi
Senin bakışların hiç bir suçtan yargilananayacak kadar masumdu
Ve gözlerin susuzluktan kuruyan kaplere ab-ı hayat üflüyordu
Güllerin baharlari solukladığı vakitlerde hep seni aramak düşüyordu payıma
Ve kimsenin hiç bir yere sahip olmadigi kalbimde
Senin kuşların , nazenin güllerin , cennet kokan cocuklarin
Kısacası aşk ikliminde kurulmuş bir ülken vardı.
Ve Yüreğimdeki ülkenin başkentinde senin kalbin atardı
Şiir: M. Akif Baltacıi