Hasan Ali Toptaş Sözleri

Abaris
⚪ Konu sahibi son olarak 1730 gün önce görüldü
"Sonra bir şey diyecekmiş gibi oldu ama tam ağzını açacakken vazgeçti nedense, diyeceklerini sustu.

Camlar çerçeveler soğudu, duvarlar soğudu, kendi varlıklarını susan, kendi varlıklarını fısıldayan görüntüler soğudu, mesafeler soğudu..."
 
"Dünyanın renkleri değişti, dünyanın sesleri, sessizlikleri değişti, şekilleri sonra, kapıları, kapılardan girip çıkanları değişti, gülenleri, ağlayanları, yürüyenleri değişti, ağaçları, çimenleri,yaprakları değişti..."
 
...ve susmak da bir şarkıymış,
bilmiyordum...
 
"Yani okyanus okyanus yorganlar didikliyorduk durup dinlenmeden,
anlamak için küçücük bir iğneyi.."
 
"... yalnızlık onun dönmeyeceğini bilmekti."
 
"Ölülerin dönüp dolaşıp bizde yaşamasıdır yalnızlık.
Her ölü ölümünü kanıtlar,
yani yaşadığını;
ve biz durup dinlenmeden ölümlere ekleniriz, kurtuluş yoktur.
Yazılmamış kitaplardır ölüler
ve zamanın rafına kaldırılmış gümüşlerdir. Onlar ki, bir yanlarını bırakırken bize,
bir yanımızı götürmüşlerdir."
 
"Ölülerin dönüp dönüp bizde yaşamasıdır yalnızlık."
 
Ee, el kapısı bu; el kapısı dedin mi, şöyle bir müddet durup düşüneceksin. Hastan olur, gidemezsin icabında. Doğanın olur, ölenin olur, bilemezsin. Haberi bile ulaşmaz sana... Velhasıl acı biberdir el kapısı. Ben onu bunu bilmem, şu yalan dünyada en iyisi,el kapısına muhtaç olmamaktır. İyi kötü, ufak çapta bir iş kurmuşsan, gözün gibi koruyacaksın onu.
 
Gülüşlerimi daha çocukluğumda iğdiş ettiler.
 
"Herkesle dost olursam kendine düşman olmalıyım."
 
"Ben, yaşamın içimdeki sesi etkilemesini değil,
içimdeki sesin yaşamı etkilemesini isterdim."
 
İnsan, gençliğini geçmişe uğurlayınca en çok kendi kendisiyle hesaplaşıyor. Hele dalı kolu bildiği yakınlarını da yitirmişse, bu hesaplaşmanın boyutları genişledikçe genişliyor.
 
Nefretten ve kıskançlıktan uzak duracak büyüklükte değilimdir.
 
Birdenbire güldüm! Gülüşün tohumu yürekte çatlayınca dudakların onu yeşertmemesi olası mi; güldüm işte!
 
" Taş bile kendini yarına bugünkü durumuyla taşımaz; ısıdan, nemden ve daha birçok şeyden etkilenerek değişir "
 
Sevdikçe kanatlandım, sevildikçe uçtum!
 
Suskun insanın içi sözcük kuyusudur derler.
 
"Adamsa adam gibi gelip artık beni babamdan istesin!"
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri