Haruki Murakami - İmkansizin Şarkısı

Alıntılar;

yaşamın bir bisküvi kutusuna benzediğini düşün, yeter... bir bisküvi kutusunun içinde, her tür bisküvi vardır, sevdiklerin de, pek sevmediklerin de, öyle değil mi? ve insan sevdiğini önce yerse geriye pek sevmedikleri kalır sadece. ben kötü günler geçirdiğimde hep böyle düşünürüm işte. şimdi bunu yaparsam, sonrası daha kolay olur, derim kendi kendime. inan bana, yaşam bir bisküvi kutusu gibidir.



herkes mutlu görünüyordu, her biri kendince. gerçekten mutlu muydular, yoksa sadece bu izlenimi mi veriyorlardı bilmem ama, bir şey varsa, eylül sonunun bu güzel ikindisinde herkes mutlu gözüküyordu ve bu, içimi alışılmamış bir keder duygusuyla doldurdu. bu görüntünün dışındaki tek kişi benmişim gibi bir izlenime kapıldım


birincisi, şunu bilmeni isterim ki bugün beni görmeye geldiğin için, sana gerçekten minnettarım. çok memnunum ve ben...bu bana hayat veriyor. inan bana bu doğru, öyle gözükmese bile.
- seni görmeye gene gelirim. ya ikincisi ?
- isterim ki beni hep hatırlayasın. benim yaşadığımı ve böyle, senin yanında olduğumu hiç unutma isterim.