Güzün, gökyüzüm.

Konu sahibi son olarak 153 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Bir vagon, içi boş arkası tenha.
Bir adam, kalkmamaya yemin etmiş
Cüzzamlı bir yüz,
Hastalıklı aynalar.
Bütün devreler birbirine girdi sürekli
Kaç koca şehir karanlıkta
Gözlerinden yoksun, bilmem kaç adam..

Nehirler akıp gitmeyi kesti
Uzun zaman önce, rüzgar da çekti gitti.
Takunyalarımdan tutsana?
Basacak toprağım kalmadı da.
Beni şöyle bir sallasana!
Konacak başka dudak bulamadım da.

Yüzüm,
Nereye baksa, bir yetim
İçi boş havuz
Güzüm, öfkeli kırlangıç
Pembe yanaklı bir kadın,
Askıntı olmaya kalkan hücrelerim.
Karşımda görsem,
Tutukluluk süresi uzar gider, tenimin.
Ama ben;
Son düzlükte, tam da kıyametin dudaklarını törpülediği an da;
Bildiğim tüm gerçekler ile,
Yine kendimden kaçarcasına;
Aşkınıza vejeteryanım hanımefendi.
Solumdan almaya kalksam,
Hayatıma kusacağınıza eminim.

Rüzgar.
 
Moderatör tarafında düzenlendi:
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri