güreş

türklerin ata sporu. türklerin yanı sıra rusların, kafkas ırklarının ve amerikalıların da son zamanlarda başarı çıtasını yükselttiği dal.

bir sumo güreşçisinin veya uzak doğu dövüş sanatları ustasının zaman zaman bir türk güreşçiyle karşı karşıya geldiğinde, kendi sporlarının reklam değerlerinin bizim güreşçilerimiz üzerinde galibiyete yeterli olmadığı görülüyor. hayır, burada bir ırk üstünlüğü kaygısı veya kanıt çabası yok.

izliyoruz, dünyanın en iyi dövüş sanatı ustalarının antrenmanlarda yaptıkları hareketlerle, iş ciddiye bindiğinde karşı karşıyayken yapılması gerekenler çok fark ediyor. içeriğin yazıyla başlayıp yazıyla bitmesi adına bunlarla ilgili görüntüleri eklemekten kaçınmak istedim.

bir koca yusuf, bir aliço gibi türk güreşinin sembol isimlerine yine günümüzde dünyanın ilk sıralarını alan rıza kayaalp, metehan başar, taha akgül ve yasemin adar gibi başarılı güreşçilerimiz selam veriyor.

aslında bu listeler zaman zaman değişebilir ama genel anlamda ata sporumuzda bizlere boyun eğdirecek bir ülke çıkmamıştır.

bunun yanı sıra güreş, dünyada aynı anda beyinle beraber tüm vücudu barışçıl bir şekilde çalıştırabilen tek spordur. barışçıl diyoruz, çünkü boks gibi zarar verici dallara spor demekten imtina ediyoruz.

büyük larousse da spor kelimesinin anlamına dair ilk cümle, bireyin kendini ruhen ve fiziken geliştirmesidir. bu açıdan bakıldığında, dünyada spor adı altında uygulanan futbol, boks, bir çok dövüş dalı vb. organizasyonların yanında güreş kendini masumiyetini koruyabilen nadir spor dallarından biridir. vücut kaslarının aynı anda çalıştığı halde buna beynin katılımı da yüzde yüz olmalıdır ki başarı sağlansın. çünkü her atak ve savunma taktiklerinde beyin gücüne mutlaka ihtiyaç duyullacaktır. mesela yüzme spor tıpkı güreş gibi vücüdu geliştiren ve beynin de kulllanımının mecburi olduğu bir diğer spor dalıdır. fakat sadece bu iki spor karşılaştırdığımızda bile yüzmede akıl sadece varış noktasına kitlenme ve psikolojik dengeyi ayarlama noktasında devredeyken, güreşte ise müsabakanın başından sonuna kadar vücuda eşlik etmesi gereken ve sürekli karar vermesi gereken bir beyne ihtiyaç duyulur. bu da bir spor dalının zekanın gelişiminde yaptığı katkıyı gözler önüne serer.

velhasıl, atalarımız hayt huyt yapmalara gelememiş, işi el enseyle bitirmek istemişler...