-
- Katılım
- Aralık 21, 2011
-
- Mesajlar
- 6,158
-
- Tepkime puanı
- 3
-
- Puanları
- 293
-
- Yaş
- 31
Ve ben denizin en koyusunda hüznün içinde dalgalar arasında, suskunum...
Yüreğim suskun...
Herşey sessiz ve yokmuş gibi... Yokmuşum gibi...
Hissedemiyorum sensizliği nefes alamıyorum... Bir şey geliyor boğazıma;
Yutkunamıyorum... Durgunlaştım...
Sebebi yok sensiz olan hiçbir şeyin sebebi olmadığı gibi bununda bir sebebi yok...
Yaşayamadık ki biz, olmadı yarım kalan hikayeler öylece kalakaldı...
Bitiyor cümleler ve artık sonuna geliyor zaman yavaş yavaş...
Yaşadığım heran ve ben artık sonundayım bu hayatın...
Sonu gelmekte hüznüm bu sevdanın...
Sen bir hüzün kuşu ben bir sevda yolcusu...
"GİDİYORUM GİTMELİYİM"...
Bu, sana son kez bakışım belki.
Gözlerimle son kez okşayışım saçlarını, göz yaşlarını son kez silişim.
Bu camın arkasından da olsa, son kez hissedişim ellerini..
Evet, gerçekten hissettim.
O an, ellerim otobüsün penceresini yırtmaya çalışırken güçsüzce, sen de ellerini koydun ya hani cama
O an hissettim, ellerindeki göz yaşlarının ıslaklığını kendi ellerimde.
Hani bir gece, beraber yağmurun yağışını seyretmiştik.
Dışarıda buz gibi hava vardı, her bir yağmur damlası tokatlıyordu camı, rüzgar bir o yana bir bu yana çarpıyordu önüne gelen her şeyi acımasızca.
Ama ben, pencerenin önünde, seninle güvendeydim.
Ama şimdi bak, pencerenin arkasındayım artık.
O korkunç fırtına burada.
O acımasız rüzgar, çok uzaklardaki acıları getirip yüreğime fırlatıp gidiyor.
İçime düşen her bir damla ok gibi saplanıyor bulduğu yere ve her saplanışta bir göz yaşı uzayıp kopuyor gözlerimden.
Camın arkasında yalnızım, ve sen diğer taraftasın, ve ben güvende değilim.
Birbirine kenetlenmiş bakışlarımız.
Yüreğim suskun...
Herşey sessiz ve yokmuş gibi... Yokmuşum gibi...
Hissedemiyorum sensizliği nefes alamıyorum... Bir şey geliyor boğazıma;
Yutkunamıyorum... Durgunlaştım...
Sebebi yok sensiz olan hiçbir şeyin sebebi olmadığı gibi bununda bir sebebi yok...
Yaşayamadık ki biz, olmadı yarım kalan hikayeler öylece kalakaldı...
Bitiyor cümleler ve artık sonuna geliyor zaman yavaş yavaş...
Yaşadığım heran ve ben artık sonundayım bu hayatın...
Sonu gelmekte hüznüm bu sevdanın...
Sen bir hüzün kuşu ben bir sevda yolcusu...
"GİDİYORUM GİTMELİYİM"...
Bu, sana son kez bakışım belki.
Gözlerimle son kez okşayışım saçlarını, göz yaşlarını son kez silişim.
Bu camın arkasından da olsa, son kez hissedişim ellerini..
Evet, gerçekten hissettim.
O an, ellerim otobüsün penceresini yırtmaya çalışırken güçsüzce, sen de ellerini koydun ya hani cama
O an hissettim, ellerindeki göz yaşlarının ıslaklığını kendi ellerimde.
Hani bir gece, beraber yağmurun yağışını seyretmiştik.
Dışarıda buz gibi hava vardı, her bir yağmur damlası tokatlıyordu camı, rüzgar bir o yana bir bu yana çarpıyordu önüne gelen her şeyi acımasızca.
Ama ben, pencerenin önünde, seninle güvendeydim.
Ama şimdi bak, pencerenin arkasındayım artık.
O korkunç fırtına burada.
O acımasız rüzgar, çok uzaklardaki acıları getirip yüreğime fırlatıp gidiyor.
İçime düşen her bir damla ok gibi saplanıyor bulduğu yere ve her saplanışta bir göz yaşı uzayıp kopuyor gözlerimden.
Camın arkasında yalnızım, ve sen diğer taraftasın, ve ben güvende değilim.
Birbirine kenetlenmiş bakışlarımız.