Günün Şiiri ~ 20.06.2019

Ben hep seni nefesleniyorum.
basit şeyler gibisin,
sıradan, gündelik yaşanan şeyler gibi,
sabah fırından alınan ekmeğin, günlük gazetenin arasına sarılmadan önce ucunun koparılması, kehribar bir tesbihin parmakların arasından kayışı gibi,

Olmazsan, olmazımsın.
Ben hep seni nefesleniyorum.

durağan, olağan mevzular gibisin,
sonbaharda kızkulesini seyretmek, temmuzda ıhlamur kokulu sokaklarda tüm gece boyu yalnız dolaşmak gibi, kapımı hep anahtarla açışım gibi.

Sebeb-i hikmetimsin.
Ben hep seni yaşıyorum

alışkanlıklarım, alışamadıklarım gibisin,
yağmurda ıslanmak gibi, karda üşümek,çayı hep tek kişilik demlemek, ağlamak gibi.

Gelişi sürpriz olmayanımsın.
Ben hep seni bekliyorum.

söyleyemediklerim, sırlarım gibisin
ben hep seni sakladım yüreğimde
biliyormusun..
hâlâ adını kimseye demedim.
şimdi vakitlerden zemheri.
adını verseydim neyle ısınırdım
şimdi ayaz yüklü akşamlara sığınma vaktinde
gözlerini anlatsaydım
eğer ellerini
eğer yüzünü söyleseydim
gülüm;
de bana
hangi yaban anlar
hangi nâdan dinler bizi.
sürmem dedim ya gözlerimi
başka göze
kavlimdeyim.
En büyük yeminimsin,

Ben hep seni sakladım yüreğimde

Ahmet Kırmızı​

Öyle Gel ki!
Uyansın papatya kokulu sevinçler
Uyansın buzların altında kalan neşeler
Gelişin;
Zorlu bir esaretin özgür çocuğu eylesin yüreğimi
Bir şair canlansın, yanmış şiirlerin küllerinden
Öyle gel ki, ben“şair-i Anka” olayım
Gökyüzüm sen ol

Öyle Gel ki!
Deli bir tay gibi şaha kalksın yüreğim
Sıkıca kavra koşumlarını, vur en dik yamaçlara
Vur ki, varsın koşmanın tadına
Gelirsen, yorgunluk ne ki?
O “Dur” dese de, sen durma
Öyle gel ki, anlatma, sorma
Her sözüm sen ol

Öyle Gel ki!
Canlansın ölmeye yüz tutan menekşeler
Canlansın göğün solan bütün renkleri
Gel ki seninle dolsun tabiatın ilikleri.
Yağmursuz belirsin gökkuşakları
Güneş gözlerime,
Gözlerim yıldızlara kardeş olsun
Öyle gel ki “Gelmez” diyenler kahrolsun
Avazım sen ol

Öyle Gel ki!
Yıkılsın bütün avuntu çıkmazları
Gülümsesin içimdeki ağlayan çocuk
Gülüşü hüzün sarmış akşamsefalarına dokunsun
Akşama sabaha neşe saçsın
Olmaz deme sakın
Öyle gel ki, gelişin bütün kapıları açsın
Can özüm sen ol

Öyle Gel ki!
Gelmez diyenlerin gözlerine bakıp
Bütün inançsızlıkları yıkayım
Sussun bütün vesveseler
Yüreğimde gizlediklerim görünsün
Öyle gel ki, aydınlıklar yücelsin
Karanlıklar sürünsün…
Beyazım sen ol

Öyle gel ki
Gökyüzüm sen ol
Öyle gel ki
Her sözüm sen ol
Öyle gel ki
Avazım sen ol
Öyle gel ki
Beyazım sen ol
Öyle gel ki…
Her şeyim sen ol
Öyle gel ki
Gidişin Olmasın Sevgili…

İHSAN TURHAN​

Hadi bir renk al yapıştır gözlerine…
Sadece bir şarkı söyle bu akşam…
Kahırdan ve acıdan çıkmasın ses…
Bir rüzgâr essin doğudan,

ta güneşin doğduğu dik yamaçtan…
Hani çocuklara masallar anlatılır gibi,
çocuk sesleri getirsin,
alaca pembe ışıklar cıvıl cıvıl, olsun,

gülücüklerini akıt ışıkların içine,
üç beş kelime olsun içinde,
duyur bana sesini,
özlem kokan nefesinle…

Hani gökkuşağı anlatılır,
renkleri dolanır göz kuytularına,
hadi bir renk al yapıştır gözlerine,
deki mavi, deki elâ, deki buğulu…

Hadi ismimi yapıştır rüzgâra,
hadi ismini yapıştır yanına,
birleşik bir renk olsun bakışlarımız,
rüzgâr gözlüm de bana…

Hadi bir masal yapıştır tan’a,
beni, seni, ikimizi anlatsın…
Sevdilerdi bir birlerini,
seviyorlar bir birlerini,

sevecekler bir birlerini desin,
masal olsun sevdaları,
gün doğumundan,
batan güneş körfezine ulaşsın sevdaları…

Adı, sen gibi,
adı ben gibi olsun bu körfezin…
gün doğumundan,
batan güneş körfezine ulaşsın sevdaları…​

Sahi insan
şair'ine degil de
niye her şiirde
kendine üzülür.
Zaten acı dediğin
kadın saçı gibidir,
gece çözülür.

Derlerki
yorulunca insan
kendi içine düşer.

Ve
uyku diye birşey yoktur.

İnsan
kendi karanlığına
yenik düşer.
murat kandemir​

Bazen her şey görünüşten ibarettir .
Bazen hergün başka biri olmak ister ve onun maskesiyle sokağa çıkarız.
Her şeye rağmen umudumuzu kaybetmeyiz.
Bazen eksiklerimiz içinde umutlarımızı yeşertiriz.
Bazen elimizdekinin farkında olmayıp eziyet çekeriz.
Bazen hiç ummadığımız dostlar yardımımıza koşan ya da ,
Bizi hiç unutmayan ..
Bazen herkesin gördüğünden farklı bir şey görürüz .
Bazen terkedilmiş hissederiz.
Yaşama sımsıkı sarılan yanımızı reddederiz.
Bazen insanlar bizim için felaket senaryolarını hazırlamıştır.
Bazen hayat karmakarışık ve içinden çıkılmaz bir denklem gibi gelir.
Başarı , en zor şartlarda ve savaşlardan sonra gelir bazen !
Bilgi bizi çağırır bazen , biz ona gitmek istemesekte…
Yanlış kararlar felaketle sonuçlanır bazen .
İmkansızlıklar içinde yaratıcı olmak gerekir bazen !
Ne yaparsan yap sanki hiçbir şey değişmiyormuş gibi gelir bazen.
Ama biliyor musun işin sırrı aslında ,
“sadece KENDİNİ nasıl gördüğündedir !”​

İsterdim ki, düşme gözlerimden..

Değerlim kal.
Seni gördüğüm dar SOKAKLAR'da, kafamı eğdirme önüme..
Bir selama değsin geçmişimiz.
Hak etsin ufak bir tebessümü.

Farkın kalsın isterdim hafızamda.
Ve iyi dileklerimle uğurlan yüreğimden...

Deseydim ki ardından;
Mutlu olsun, mutlu ettiğince..
Ki biliyorsun derdimde, acıtmasaydın eğer içimi bu kadar..
Bu kadar bezdirmeseydin benden beni..
Böyle İNANÇSIZ bir yara bırakmasaydın eğer..
Bu kadar parçalamasaydın hayatımı..
Yormasaydın gelmelerinin bencilliğiyle...

Dik dur isterdim karşımda, yaşanmışlığın hatrına.​

Gel desem sana ....
Hicbir sey sorma,hicbir sey konusma,sadece gel...
Gelir misin??
Hadi desem yada..??
Hicbir sey sormadan yine benimle yurur musun sonu belirsiz...??
Bakmasan,gormesen,duymasan beni gunlerce...Aylarca belki....
Yine beni sever misin?
Gozden irak olan gonulden uzak olurmus derler ya..
Yanimda olup uzak olanlardansa,uzakta olup icimde olmayi becerebilir misin

Aylar sonra,yillar belki..
''Seni sevdim..Senden gelen iyi-kotu her seyi sevdim.Ve hep sevecegim..''
Diyebilir misin..??


Yaninda otururken bile zaman zaman beni deli gibi ozleyebilir misin??
Her ayrilisimizda sabaha,bir daha gorememek korkusuyla delirir misin?
Her gelen telefonda 'ben' diye irkilir misin sebepsiz..?
Beni her dakikana tasiyip yasamayi becerebilir misin??

Beni ,ben gibi sevebilir misin??
Delirsem bir gun..''Caniimmm...'' diye yine sarilabilir misin?
Kapris yapmak istesem...Yapsam hatta simarip,kalabaliklarda elimi tutabilir misin?

Hayat bir gun bana oynarsa,maskeleri yirtip her yerimden,yine beni gorebilir misin??
Ne sart ve konum olursa olsun,goz bebeklerimin hep ayni bakacagini bilebilir misin?

Ya da ben hayatla oynamaya kalkarsam bir gun nefesimden sIkilip
Olsem bir gun,yasadigin her gun icin benimle, 'bir saniyesi icin bile pisman degilim' diyebilir misin?

Sevgilim ol diyorsun bana....
Sen bu sevgiyi kaldirabilir misin?​

Unutulmuş Yaralarıma Tuzdur Adın..
Kavgadır Kalbimin Gözündeki Fer....
Bir Devrimin Eskimiş Yüzüyüm... Derinimde Puslu İhtilaller
Yanmış Süt Kokulu Sabahların Eşiğinde Bekleyen Gece!
Bana Göz Kırpıyor Kalabalık Yalnızlığım Şimdi Arsızca...
Fütursuzca...
Kimi Nerde Arayacağımı Sordum Mavi Gözlü Hüzne
Dedi “Geç! Aşkı Geç!...”
Geçemedim....

Yedi Geceyi Geçtim.
Yedi Güvercin Vurdum.
Yedi Yıldız Biçtim.
Yedi Nehir İçtim.
Yedi Dağ Ezdim.
Yedi Yemin Verdim.
Yedi Gül Derdim.
Ve Yedi Kez Titredim Bakışlarının Sırtında.
Bir Eren Geçiverdi İçimden O Vakit. Dedim “Kimi, Nerde Arayayım?!”
Dedi “Vur! Aşkı Vur!..”
Vuramadım...

Bir Tutam Hayat Buldum.
Kokmuştu.
Çekilmişti Bütün Suları.
Unutulmuştu Bütün Sözler.
Ve Sanki Görmek İçin Kapanmıştı Gözlerin Ayağına Ölüm. Ölüm Kör Müydü?
Bir Cebinde Birikmiş Kan Buldum Kullanılmış Hayatın.
Alıp Bağrıma Bastım. Sonra Biraz Daha Yokladım Ve Bir And Buldum Sol Dikişte. Dedim” Kimi, Nerde Arayayım?!”
Dedi “Sök! Aşkı Sök!..”
Sökemedim...

Bir Şiir Yazdım Kalbine.
İçinde Kalbin Hiç Geçmedi. Bir Çığlık Çığırdım Utancın Yüzüne.
Karanlık Çatladı.
Kalbin Issızlığına Yağmur Gibi Düşürdüm Şimşekleri. Ve Gözlerime Çark Ettim Karabasanları.
Bir Elimi Sana Verdim Ötekini Aramadım Bile.
Bir Yangın Geçiverdi Yamacımdan.
Dedim “ Kimi, Nerde Arayayım?!..”
Dedi “ Kır! Aşkı Kır!..”
Kıramadım...

Eşkıya Bir Kahır Biçti Ömrümü
Sonrasında Canhıraş Kavgalar..Küskün Ölümler...
Aynı Yollardan Geçtim..Farklı Sehpalarda İdam Edildim
Ve Unutmanın En Deli Yükünü Taşıdım Ben, Sözlerinin Kahpe Yüzünde!!!
Yalanın Ve İhanetin İnsafsızlığı Bendeydi...
Benden Soruldu Uykusuzluğun Yük Olduğu Gecelerin Hesabı!
Aşkı Geçemedim, Vuramadım, Sökemedim, Kıramadım!!!
Kendime Kaldım...
Kendimi Topladım.
Tuttum Elimden.
Bağladım Gözlerimi
“Aşk!” Dedim Attım İçime Seni...

Sonrası Kimsenin Kalbini Meşgul Etmeyecek Kadar Basit:
İçimde Bir Sen Aşk İçinde...
İçimde Bir Ben Bir Sen İçinde
İçimde Bir Biz Bin Hiç İçinde...

Sırrın Kalemine Perde İndirdim
Ve Ben Bir Kez Daha Ye-Nil-Dim​

Ve bu zoru başaran sadık olur...
Sözlükte sadakat dediğin, “bağlı olma durumudur..”..
Zorlamayla olmayan bağlılık özgürlüktür..
Zorlanan bağlama, esir etmektir..
“Canım ister ama YAPAMAM” demek sadakat değildir!..
Sadakat, “canın istememesidir”..
Üzerinde düşünülen sadakat, yara almış demektir!
Sadakat dediğin, “istersem olurum” demek de değildir..
Sadakat, sadık olanda istem dışı gelişir..
Sadakat, ihanet edemeyenlerin değil
İhanet etmeyenlerin kelimesidir!
..Sadakat zordur..
Ve bu zoru başaran sadık olur..
..Zoru başarmak güçtür..
Fakat sadakat ;
Tüm Zorluklardan Daha Büyük Bir Güç’tür..
Ve..Sadakat anlık değildir,
Geçmiştir, gelecektir, bugündür...​