günlük tutmak

Konu sahibi son olarak 3306 gün önce görüldü
Ergenken birkaç girişimim oldu sonra aaammmaaannn dedim attım bi kenara.
 
Artık bloglara taşındı bu olay, kalmadı kalemin kağıda değişi ile gelen rahatlık.. Şimdi çoğu beğeni için yazılır oldu, eskiden içini dökmek amacı taşırdı, daha bir içtendi sanki...
 
Yaklasık 7-8 yıldan beri tutuyorum,
bana terapi gibi geliyor herseyi tek doğru anlatabildiğim adresmis gibi.:T:
 
Masumca olsada insanın kendiyle yazışması için ilk adım.
 
Kucukken gunluk tutardik, ustelik kilidi bile vardi. Iste o zamanki sirlarimizi yaziyorduk ona, kimden hoslandigimizi. Sizce genis bir ailede bu gunlukler guvenli mi? Kardesimin gunlugunun kilidini kirip okumuslugum var. Oda intikam alip benim gunlugumu calmisti. Sadece kavga cikardi bizim evde yani. Aman.
 
Ben yazıyorum öyle olayları, güzel bir terapi yöntemi.
Yazıp içini kağıda kaleme döküp rahatlamak gibisi yok.
 
Günlük tutsak senaristler babada oğula yetecek kadar senaryo elde eder. Bizi yorar o sayfalar.
 
Ablamın yeşil benim pembe vardı. Hem de kokulu idi. Yasaklar cezbedince kilidini açmaya çok yeltendim. Ev içerisinde fellah fellah aradı ama ben uzak bir yerde değildim. Kapı arkasındaki dolapta idim.d :u4::u4:

Sepet sepet yumurta
Sakın beni unutma

Yıldız çiz, kalp çiz, ismini yaz.dd

Şimdi hiç yazmam. O çocukluğumun masumluğunda idi.
 
lisede tuttum bi dönem annem okumuş hep. yine de sevdi beni saolsun kjdfdj neler neler vardı o günlükte ya. facia
 
forumda yapmaya çalışıyorum ama herkese açık olduğu için asabım bozuluyor. sadece bana özel olması lazım. forumda benim için öyle bi bölüm açalım lütfen???
 
günlüklerin yerini bloglar aldı. hem herkesler beğeniyor, eskiden kimse görmezdi, sonra yakılıp atılırdı, kime hayrı oluyordu ki???
 
lisedeyken başlamıştım.
sonradan önemli sayabileceğim şeyleri yazmaya başlamıştım.
üniversiteye gidince bir süre daha devam ettirdikten sonra yazmayı bıraktım istemsizce.
hala duruyorlar.
gözüme ilişiyorlar bazen.
okusam mı şöyle bir diyorum ama korkuyorum.
üzülüyorum.
ruhum sıkışıyor sanki.
içim acıyor resmen.
eliim gitmiyor.
çünkü herhalde orta yaş bunalımından mütevellit o zamanki yazdıklarım şu anda canımı çok acıtacak diye çekiniyorum.
birkaç kere yaksam mı lan acaba dedim de sonra o günlere saygısızlık olmasın diye yapamadım.
dün akşam yine aklıma geldi de günlüklerim...
şimdi yazsam mı acaba bundan bi 15 20 sene sonra okurum dedim ama korktum.
neyini yazacaksın ki mq şu boktan hayatın.
eskiden en azından mutluyduk....
 
buradaki konum için başlığa " k,k,günlük değildir" yazdiracagim
 
Geri