Güneş Sisteminin Büyüleyici Yüzü

Tıpkı gezegenimizde olduğu gibi uzayda ve güneş sistemimizde de çeşitli güzellikler bulunuyor. Hepsinin farklı bir hikayesi, özelliği ve büyüleyiciliği mevcut.​

Enceladus, Satürn'ün önemli uydularından biri. 2009 yılında ayın yüzeyinde buz kütleleri gözlemlenmiş. Ay'ın üzerinde su ve gayzerler bulunmuş. Su yüzeye çıktığı zaman ise tabii donuyor veya kar tanelerine dönüşüyor.
Satürn'ün çekimininde etkisi olduğu düşünülüyor fakat en büyük sır ve merak konusu yüzeyinin altında ne kadar su olduğu. Acaba Enceladus'un altında bir okyanus mu var?​

Bilim adamları tabii ki bir su kütlesinin olduğunu düşünüyorlar, bir kaynak olmalı. Su demek hayat demek bu nedenle uydunun altı nelere gebe belli değil. Bilim dünyası tabii çok gelişmiş canlılar beklemiyor ama bir bakteri bile bulsalar bu büyük bir keşif olur, araştırmalar devam ediyor bu gizemli uydu için.​

Güneş sisteminin en etkileyici halkalarına sahip tek gezegen, Satürn. Toz, buz, kaya gibi pek çok şeyden meydana gelen halkalar aslında Satürn'ün şeklini koruyan bir koruyucu görevi görüyor. Dünyadaki su miktarından kat ve kat fazlasına sahip buz parçaları halkanın içinde mevcut.

Halkaların ne olduğu tam bilinmese de, Satürn'ün çekiminden etkilenen bir başka ayın parçaları olduğu düşünülüyor veya gezegene yaklaşan bir kuyrukluyıldızın çekimden etkilenip dağıldığı tahminler arasında.​

Daha şaşırtıcı olan ne biliyor musunuz? Halkanın içinde tam 62 tane ay/uydu var. Çok geniş olan Satürn'ün halkaları A,B,C şeklinde sınıflandırılmış. İncelendiğinde kusursuz ve pürüzsüz görünen halkalarda dağlar oluşmaya başlamış! Bir çok renk içeren halka gerçekten büyüleyici.​

'Nedir bu Olympus Mons?' dediğinizi duyar gibiyim. Olympus Mons, Güneş sisteminin en büyük volkan ve dağı olma özelliğine sahip. Kızıl gezegen Mars üzerinde bulunan dağın yüzeyi ve yüksekliği inanılmaz boyutlarda, Everest dağının 3 katı büyüklüğe sahip. Seneler içinde değişime uğrayan bu dağ Güneş sisteminin en yüksek tepesi.​

Mars'ın yerçekimi gezegenimize göre daha az olduğu için bu durum dağın yerçekiminden daha az etkilemesine sebep olmuş, böylece gelişmiş. Elbette Mars'ın doğal yapısının da etkisi var.​

Bilim dünyası uzun süre bu etkileyici asterotilerin parçalanmış, dağılmış bir gezegene ait olabileceğini düşünmüş. Fakat daha sonra büyük gezegenlerin kütleleri ve çekiminden dolayı bunun mümkün olmayacağını görmüşler.

Asteriodlerin bazısı çok küçükken bazısı bir şehir büyüklüğünde olabiliyor. Bir sürü kaya parçasından oluşan asteroit kuşağındaki tüm parçalar bir araya gelse bile Dünya'nın ayından küçük olurlar.​

Sirius yıldızı, güneş sistemindeki en büyük asteriod ve geceleri çok net görülüyor. Güneşe olan yakınlığı bunda etkili tabii, diğer asteriodlerin aksine bir gezegen görünümüne sahip Sirius bir cüce gezegen olarak tanımlanmış.
​

Güneşin yüzeyi elbette çok etkileyici. Resimde de gördüğünüz gibi yüzeyi çok hareketli ve sürekli patlamalar, fışkırmalar meydana geliyor. Sisteminin en güçlü yıldızı çok sıcak bir gaz kütlesine sahip ve yaydığı ısı, ışık ve radyasyondan dolayı her ne kadar daha yakından incelenmek istese de bu insanlık için pek mümkün değil.

Dünyamızın ısı ve ışık alması açısından Güneş'in önemi elbette tartışılamaz. Sürekli hareket halinde olan yüzey gezegenimizin dalgalı hatta fırtınalı denizlerini andırıyor sanki.​

Güneşin yüzeyinde oluşan bu patlamalar ve hareketler gezegenimizi de etkiliyor. Kutup ışıkları yani 'Aurora' denen olay Güneş'ten gelen parçaların Dünya'nın manyetik alanıyla buluşmasıyla gerçekleşiyor. Bu görsel bir şölen olarak gözükse bile zaman zaman bizim için zararlı olabiliyor.​

Dünya tek başına mükemmel değil mi? Bizim varlığımız için gerekli şartlara sahip tek ve özel gezegen. Isı tam ayarında, su var oksijen var.

Diğer hiç bir gezegen suyla çevrili değilken Dünya bu güzelliğe sahip ve yaşama uygun tek gezegen. Eğer güneşe biraz daha uzak olsaydık donardık ve dünya üzerinde yaşam olmazdı, eğer daha yakın olsaydık çok sıcak olurdu yine yaşam olmazdı.

Dünya her şeyi ile öyle özel ki tamamen suyla kaplı olabilirdi veya tamamiyle kurak olabilirdi fakat o her türlü canlıya uygun yaşam özelliklerine sahip karışık bir gezegen.​

Bugün bilim adamları Dünya'nın bu kusursuz dengesini çözmekle uğraşıyorlar.
Örneğin, suyun nasıl oluştuğu ile ilgili çeşitli teoriler var. Suyun bir kısmının kuyrukluyıldızlardan gelebileceğini düşünüyorlar, bir kısmının ise su yönünden zengin asteroitlerden, bir takım kayaların da etkili olabileceğini varsayıyorlar. Yaşamın suyla başladığı ve canlıların sudan karaya çıktığı ise bilinen bir şey.​

Başlangıçta, Dünya oksijen yönünden bu kadar zengin değilmiş. Zamanla artmış. İnsanoğlu'nun ortaya çıkması ile Dünya'nın uzaydan bile görüntüsü değişmeye başlamış ve bugünkü halini almış. Tek yapmamız gereken doğayı, gezegenimizi korumak ve dengesini daha fazla bozmamak.​

Jüpiter'de yer alan büyük kırmızı leke 'Great Red Spot' olarak biliniyor. Aşağıdaki resimde konumunu görebilirsiniz. Dünyanın 3-4 katı büyüklüğünde olan fırtına yüzyıllardır durmadan devam ediyor. Dünyadaki hiç bir fırtına, hortum veya kasırgaya benzemiyor, çok daha güçlü.​

Birde resimde Red Junior diye bir yer göreceksiniz. İlk başta farklı 3 küçük fırtına varken daha sonra hepsi birleşip tek bir fırtına haline gelmişler, böylece Red Junior çıkmış ortaya.​

Kırımızı lekenin neden kırmızı göründüğü ile ilgili kesin bir bilgi yok. Jüpiter gibi büyük gaz gezegenlerinde zaman zaman fırtınalar meydana gelir ama bu kadar uzun sürmez. Kırmızı leke daha ne kadar devam edecek? Bir gün duracak mı acaba? Hepsi şu an büyük bir sır.​