Günbatımında başlar özlemler
Günbatımında başlar özlemler. El ayak çekilmeye başlayınca bu
yalancı kentten
kalırsın baş başa bir sen
bir yalnızlığın
birde özlemlerin.
Ellerin üşümeye başlar yoksa sevgilin yanında. En büyük özlem de onadır
ya Kendini hep yarım hep eksik hissedersin. Duvarlar üstüne gelir Onun
yokluğunda. Yaktığın sigara bile senin gibidir biraz acı biraz kederli yanar.
Sonra bir şarkı tutturursun yada geliverir aklına. Söylersin ama O duymaz
istersin gelmez. Özlersin onu. Sonra bir bakmışsın iki damla yaş akmış yanaklarından ona doğru. Süzülürken yaşlar yanağından dudaklarına
öper de yollarsın o yaşları Ona. Özlemişsindir.
Sonra ardından bir sigara daha yakarsın sonra bir tane daha bir tane daha... Baktın olmuyor
bulamıyorsun bir çare atarsın kendini yatağa uyuyup kurtulmak için bu özlem acısından. Önceleri acı zannedersin ama
sonra anlarsın ki o senin sevginin ateşi
sevginde onun oksijeni. Ama bilemezsin ki her şey daha ağır daha acı olacaktır şimdi.
Kapatırsın ışığı girersin yatağa. Bir de bakmışsın bedenin yalnız
bedenin buz gibi. Ararsın beklersin bir dokunuş
bir sarılış. Uyurken duymak istersin o sıcak nefesin verdiği huzuru ama
sende bilirsin ki sağın karanlık solun karanlık. Hani alışmıştır kulakların duymak ister iyi geceler sözünü
küçücük masum bir öpücük istersin. Yalnızsın ne duyarsın ne hissedersin.
Bir serseri mayınsındır artık. İçin özlem yüklü yüreğinde bir derin yara beklersin uykuyu bir sağa bir sola dönüp. Dedim ya yalnızsın ne uykun gelir ne sızısı diner gönlünün. Uyumak için kapatırsın gözlerini gözünün önüne mutlu anlar gelir
gülümser sana. O tebessüm ettikçe senin yüzün asılır. Sonra haykırmak istersin içinden ama
olmaz. Sonra bir küfür sallarsın yalnızlığına bir isyan edersin özlemine. Kızıp durursun sonra uyuya kalırsın. Sabah kalktığında geceden kalma hüznün hala damarlarında dolaştığını hissedersin. Sonra iş güç derken uzaklaşıverir damarlarında dolaşan bu serseri hüzün. Rahatlarsın.
Ama unutmuşsundur ki
gün batımında başlar özlemler...
Günbatımında başlar özlemler. El ayak çekilmeye başlayınca bu
yalancı kentten
Ellerin üşümeye başlar yoksa sevgilin yanında. En büyük özlem de onadır
ya Kendini hep yarım hep eksik hissedersin. Duvarlar üstüne gelir Onun
yokluğunda. Yaktığın sigara bile senin gibidir biraz acı biraz kederli yanar.
Sonra bir şarkı tutturursun yada geliverir aklına. Söylersin ama O duymaz
Sonra ardından bir sigara daha yakarsın sonra bir tane daha bir tane daha... Baktın olmuyor
Kapatırsın ışığı girersin yatağa. Bir de bakmışsın bedenin yalnız
Bir serseri mayınsındır artık. İçin özlem yüklü yüreğinde bir derin yara beklersin uykuyu bir sağa bir sola dönüp. Dedim ya yalnızsın ne uykun gelir ne sızısı diner gönlünün. Uyumak için kapatırsın gözlerini gözünün önüne mutlu anlar gelir
Ama unutmuşsundur ki