-
- Katılım
- Eylül 28, 2015
-
- Mesajlar
- 8,322
-
- Tepkime puanı
- 4,475
-
- Puanları
- 349
-
- Konum
- Vice City
Gün boyu etkisinde kaldığın çok gerçekçi rüyalar oluyor mu hiç? Özellikle kötü rüyalar...
Bunlar sanki beynin "ya böyle olsaydı daha mı iyiydi" deme şekli gibi geliyor bana. Çünkü uyandığında hayatına şükredebiliyorsun. Beynin o rüyalarla resmen korkularını teatral bir şekilde sunuyor.
Düşünsene işe gittiğinde gördüğün, görmek zorunda olduğun ve nefret ettiğin o egoist adam tekrar işe alınmış. Ayrıca senin ondan nefret ettiğini bilip göz ucuyla kinayeli bakışlar atıp tadını kaçıracak söylemlerde bulunuyor. Ayrıca eski günlerdeki mideni bulandıran tüm o kişilerle aynı anda ve ekipçe gelmişler. Bu aynı kişiyi rüyamda ikinci kez görüşüm oldu. Bu adamın bilinç altımda bu kadar yer ettiğini bilmiyordum. Hayatımda gördüğüm en egoist hatta megaloman adam. O kibirli dandik herif kendi gibi dandik ekibiyle. Onunla yollarımız ayrılalı yıllar oldu oysa. Olanlar karşısında patrona gidip ağzından tükürükler saça saça höykürerek hesap soruyor, istifanı veriyorsun. Patrondan sen çok değerlisin lütfen bunu yapma bakışları, yalandan sakinleştirme çabaları. Zaten sinirin geçer bir iki güne aslan gibi çalışırsın düşüncesini beyninin içinden okuyorsun. Lanet olsun.
Uyandığında rüya olduğuna şükrediyorsun. Hayat hala çok güzel deyip ona sarılabiliyorsun. Kısa bir an için. Hayatın gerçekleri bazen seni mutlu edebiliyor ama bu haz uzun sürmüyor. Belki de bu farkındalığı sürdürmenin bir yolu vardır.
Bunlar sanki beynin "ya böyle olsaydı daha mı iyiydi" deme şekli gibi geliyor bana. Çünkü uyandığında hayatına şükredebiliyorsun. Beynin o rüyalarla resmen korkularını teatral bir şekilde sunuyor.
Düşünsene işe gittiğinde gördüğün, görmek zorunda olduğun ve nefret ettiğin o egoist adam tekrar işe alınmış. Ayrıca senin ondan nefret ettiğini bilip göz ucuyla kinayeli bakışlar atıp tadını kaçıracak söylemlerde bulunuyor. Ayrıca eski günlerdeki mideni bulandıran tüm o kişilerle aynı anda ve ekipçe gelmişler. Bu aynı kişiyi rüyamda ikinci kez görüşüm oldu. Bu adamın bilinç altımda bu kadar yer ettiğini bilmiyordum. Hayatımda gördüğüm en egoist hatta megaloman adam. O kibirli dandik herif kendi gibi dandik ekibiyle. Onunla yollarımız ayrılalı yıllar oldu oysa. Olanlar karşısında patrona gidip ağzından tükürükler saça saça höykürerek hesap soruyor, istifanı veriyorsun. Patrondan sen çok değerlisin lütfen bunu yapma bakışları, yalandan sakinleştirme çabaları. Zaten sinirin geçer bir iki güne aslan gibi çalışırsın düşüncesini beyninin içinden okuyorsun. Lanet olsun.
Uyandığında rüya olduğuna şükrediyorsun. Hayat hala çok güzel deyip ona sarılabiliyorsun. Kısa bir an için. Hayatın gerçekleri bazen seni mutlu edebiliyor ama bu haz uzun sürmüyor. Belki de bu farkındalığı sürdürmenin bir yolu vardır.