Adını yitik mevsimlerin kanatlarına bıraktım
Gözlerini pembe baharların arasına kattım
Gülüşünle acılarımı denizlere damıttım...
Adınla firari sevdalara yelken açtım
Gözlerinle karanlık geceme aydınlık saçtım
Gülüşünle baharın koynunda hep tomurcuk açtım...
Adınla solgun mevsimlere can oldum
Gözlerinle bir serçenin kanadında durdum
Ve bir gülüşünle yarınlarıma umutla koştum...
Adınla Cennetin mevsimsiz bahçelerinde soluk aldım
Gözlerinde mutlulukların baharını yaşadım
Gülüşlerine bir ömür adadım...
Adın
Gözlerin
Gülüşlerin karakışlarıma açan güllerin baharıydı...
Adın
Gözlerin
Gülüşlerin ise acıya inat yaşama sebebimdi...
Adın
Gözlerin ölümsüz mutluluğun yaşanan tek tarifi
Gülüşlerin