Gri

yemin olsun sana
şiirlerin cümle kapısından
girdim..
her satırda ipekten bir yalnızlık
ve canla başla
beni alnımdan öpen sessizlik..
şimdi
hepsi de ilmek ilmek secdede.
....


tutunacak yer arıyor
kağıdın kuz yanı

ne şehir eşkiyaları
ne de yastığımda ki bu cehennem
kirli sabahlarıma muştu
olacak..

...



hatırlıyorum..

talan edilmiş gri’nin
insafına kalmıştım..
aklımın sen kaybında koşarken
sığ vakitlere
kurşun gibi düşer
ağlaşan hayallerim..

perdesi çekilmiş gözlerimin..
onlar ki yoluna adanmış mânâ
onlar ki ismailce ölüp ölüp
dirilmekti..
..

..


ey gönül yurduma yeltenen
bu sız’ı..
ey içimdeki merhameti
kanatan bu vuslat

duy.

duy ki
avuçlarını
sırrı kalbine koy

bak.
işte orada
yüreğinin ekber çizgisinde
ibrahim gibi ateşlerdeyim!



...



’’Adın her mahalde esrarı talandır
gönül mağbedime..’’


B.karaca​