Gösterir

Hoş olur kış bitip bahar gelince
Soğuk kış da biter cemre inince
Dağ taş gök giyinir ot göverince
Ağaçlar çiçekli dalı gösterir

Kendini bilmezle yola düşersen
Yol yordam bilmeyen yolda bırakır
Allah’tan korkmayan kula düşersen
Azrail’in olur Salı gösterir

İnsanım diyenler hayvan postunda
Kendini bilmezler canlar kastında
Adamların yeri başım üstünde
Adamı yeriyle dili gösterir

Tüm hayvanlar dile gelse eşleşse
Kaplumbağa gider aslanı seçer
Kısrak gürelense azgın kişnese
Karınca kudurur fili gösterir

Havalanan gönül alçağa düşer
Yemini artıran yerini eşer
Yüksekten akan çay köpürür coşar
Coşkun akan ırmak seli gösterir

Öksüz Abdil’imin halini gören
Kendini bilmezi velî gösterir
Ömründe cahilde bir doğru gören
Gider ehlibeyti deli gösterir

Abdil Korkman