N
Nefertiti
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Nadasa bırakmalı kişi kendini zaman zaman…
Dinlemeli, iç sesine kulak vermeli, sabretmeli ve susmalı bir zaman için…
Onca gürültü, patırtı arasında bulmak kendini kolay mı? Nasıl da çevreleyip kuşatıyor bizleri bir sürü gerekli, gereksiz detay…
Çoğu zaman bu detaylara takılıp zehretmiyor muyuz? kendimize hayatı ya da geçici, sanal mutlulukların hüzünlü hazlarını yaşamıyor muyuz?...
Oysa ne o detayların, ne kişilerin ne de yaşananların gerçek anlamda değeri vardır. Değer, tüm bu görüntünün altındaki “ öz” de yani “mana”dadır.
Bizler, kişileri, olayları ya da durumları, etiketlerken kendimizce ne yazık ki kaçırıyoruz asıl önemli olanı…
Hakikatte ise “mana”dır aslolan ve görülmesi, duyulması, anlaşılması lüzumludur her zaman…
Duyumsayabilmek için “mana”yı, iç sese kulak vermeli ve algılarımızı daima tetikte tutmalıyız. Kendi kendimize de keşfedebiliriz zaman zaman ya da iletişimde bulunduklarımızdan da duyabiliriz seslice… Anlar mıyız peki bu hakikati hak ettiği gibi? İşte cevabının verilmesi gerekli olan soru bu? Anlar mıyız ya da duyar mıyız?...
Sanırım bu sorunun cevabı bolca okumak, geçmişten günümüze etkisini hissettiren yazarları ya da bir kenara bırakılmış yazıları… Bir de dostlarla söyleşmeli vakit buldukça… Onların duyuşsallıklarından da yararlanmalı ve zengin bakış açıları oluşturmalıyız. Hele hele bu dostlar, gönül gözü açık, “mana” odaklı ve hakikat sahibi iseler mutluluğa, huzura ya da dinginliğe yaklaştıracaktır bizleri…
En çok da kucaklarını açmış, hasretle bekleyen hayata karışacak, görecek ve bileceğizdir belki de…
Hepimiz için dileğim; “manayı bulmak ve yaşamak” olacaktır, bu yazıyı noktalarken…
Sabiha Gazeloğlu
Dinlemeli, iç sesine kulak vermeli, sabretmeli ve susmalı bir zaman için…
Onca gürültü, patırtı arasında bulmak kendini kolay mı? Nasıl da çevreleyip kuşatıyor bizleri bir sürü gerekli, gereksiz detay…
Çoğu zaman bu detaylara takılıp zehretmiyor muyuz? kendimize hayatı ya da geçici, sanal mutlulukların hüzünlü hazlarını yaşamıyor muyuz?...
Oysa ne o detayların, ne kişilerin ne de yaşananların gerçek anlamda değeri vardır. Değer, tüm bu görüntünün altındaki “ öz” de yani “mana”dadır.
Bizler, kişileri, olayları ya da durumları, etiketlerken kendimizce ne yazık ki kaçırıyoruz asıl önemli olanı…
Hakikatte ise “mana”dır aslolan ve görülmesi, duyulması, anlaşılması lüzumludur her zaman…
Duyumsayabilmek için “mana”yı, iç sese kulak vermeli ve algılarımızı daima tetikte tutmalıyız. Kendi kendimize de keşfedebiliriz zaman zaman ya da iletişimde bulunduklarımızdan da duyabiliriz seslice… Anlar mıyız peki bu hakikati hak ettiği gibi? İşte cevabının verilmesi gerekli olan soru bu? Anlar mıyız ya da duyar mıyız?...
Sanırım bu sorunun cevabı bolca okumak, geçmişten günümüze etkisini hissettiren yazarları ya da bir kenara bırakılmış yazıları… Bir de dostlarla söyleşmeli vakit buldukça… Onların duyuşsallıklarından da yararlanmalı ve zengin bakış açıları oluşturmalıyız. Hele hele bu dostlar, gönül gözü açık, “mana” odaklı ve hakikat sahibi iseler mutluluğa, huzura ya da dinginliğe yaklaştıracaktır bizleri…
En çok da kucaklarını açmış, hasretle bekleyen hayata karışacak, görecek ve bileceğizdir belki de…
Hepimiz için dileğim; “manayı bulmak ve yaşamak” olacaktır, bu yazıyı noktalarken…
Sabiha Gazeloğlu