Gökyüzü

Konu sahibi son olarak 1405 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Gökyüzü gibiydim severken onu..
Hiç kendim olmamışım onu sevmeden önce; kendimden başkasına.
Bu his anlatılmıyor.. anlatılmaz yani, seven anlar sadece..
Bazı hisleri sevmeyenler anlayamıyor, sanki ben hariç herkes farklı bir dil konuşuyor gibi..
Ben başka bir dünyadayken o benimle aynı ama farklı bir hayattaydı.
Ve hayat işte adil olmayacak asla, sen sevdiğinde o sevmeyecek seni, fark etmeyecek bile ve bu canını acıtacak..
Bilmiyorum; her zaman acıtıyor çünkü, o da sevse çok güzel olacak emin oluyorsun kendin içinde..
Ama o; olmuyor işte..
Sen kendini kaybetmekle kalmıyorsun, kendinde seni kaybediyor..
Kendin bile sana acıyor.
Hayatta kaybediyorsun, hep kaybediyorsun işte, yeni bir kaybedişe girene kadar kaybetmeye devam ediyorsun..
Acıyı bu kadar sever işte seven insan.
Bu bir paranoya değil; aşk bu denilen şey kalple olduğunu söylediğimiz
ama aslında beynimizin kontrolünde oluşan bir his.
Biz sadece birilerinin zamanında uydurduğı '' aşk kalple yaşanır''
dediği bir cümleyle bunu kabul etmiş insanlarız ve insanda 5 duyu organ var
derler ya işte o da yanlış tek bir duyu organ var oda BEYNİMİZ.

Siz silahsızsınız bayım..
Cheyenne
 
Kendin bile sana acıyor.
Cheyenne

En zoru da bu sanırım sevgili Cheyenne.
Herkes acısın, her şey acısın ama kendimiz acımasın bizlere. O acımanın hissettirdiği duyguları beynimiz bir ömür unutturmuyor bizlere.

Yüreğinize, kaleminize sağlık.


Edit: Köşeniz hayırlı olsun! Artık sizi nerede bulabileceğimizi biliyor olmak sevindirici. İlk yorumunuz da benden gelmiş oldu :)
 
Son düzenleme:
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri