Giz’in.

Bir gece, diğer geceler gibi
Bir ben, diğer benler gibi; asılıyorum karanlıkta.
Körebe oynar misali, yokluğuna bağışlıyorum gözlerimi
Yanlış adrese postalanan mektuplara benziyor sana olan sevgim.
Anla..
Milyon da bir ihtimalle: kaybettim seni
İşte bu ev, kazazede yanıma düşen beton kolonlar,
Açık havaya eşlik eden,
Çarmıha gerilmiş bedenim.
Olmayan yanınla, günümü gün ediyorum.

Dudakların büzüşüyor adıma çıkan cümlelerin öncesinde,
Düzeltemiyorum ellerimle.
Bir platonun üzerinde, felç geçiren yanımla selamlıyorum seni
Aşağı uzanan çığlığımla,
Dövüşüyorum raks çingenesiyle.
İçime cin kaçmışlığın sonrasına,
Çarpıp duruyorum yokluğuna.

Duy.
Mecburi istikameti sensin ayaklarımın.
Küllerin içinde,
Başka kentlerin, ürkek tenler barındıran arka sokaklarına doğru,
Savruluyorum rüzgârla.
Göğe yükseliyorum, yanıyorum.
Bu yangın, avucumda sıkışan örümceğin,
Kurtulmak için attığı ağlara benziyor biraz
Sağıma soluma her döndüğümde
Sana benzeyenler’de buluyorum kendimi.
Bunun için bütün kadınlardan özür diliyorum(!)

Arşiv.
Rüzgar.