Gitme Diyemedim..

tek bir söz bile söyleyemedim ağzımı actım ama sesim çıkmadı..cıkamadı belkide..belleğimi zorladım-'gitme'den baska bir kelime gelmedi aklıma...niye diye sorsa verecek cevabım yoktu...alıştım sana bile diyemezdim ki..daha alışmamıştım bile kendime..kendi yaşadıklarıma duygularıma ve yaptıklarıma bile her saniye şaşıran ben bir başkasına alıştım diyemezdim..demedim de gitti..

baktım arkasından..uzun uzun ...hiç birsey hissetmediğimi anladığım an hüzünlendim kızdım kendime..herzaman soyleyecek coksey bulan ben tek kelıme soyleyemiyordum..avuttum mu kendimi böylesi daha iyi diye..gercektende böylesi daha mı iyiydi bilmiyorum...sanırım bilemiyeceğim de..insan yalnız ve kendine dönük bir hayvan mıydı gercekten..kaybettiklerinde birlikteliğine mi yoksa kendine mi üzülüyordu..daha fazla birliktepaylaşım yaşayamadığı için mi yoksa bir süre yalnız kalacağı için mi panik yaşıyordu..kalınca bir başına aklına güzel anıların gelmesi ve eğer yalnızlık uzun sürerse kötü günlerin azalıp geçmişin sanki bir peri masalına dönüşü bir aldanma mıydı?

Asla olmayacağını bile bile özlemek eskiyi güzel bir filmmiş gibi bahsetmek yenisini bulamamanın bir sonucu mudur yoksa..o kadar değerli miydi yaşananlar gerçekten?bunu bir gercek varsaydığımda artıyor zaman zaman..O gün tek kelime bile söyleyememenin verdiği tuaf sızı...şimdi düşündüğümde söyleyecek cok şeyim var..

gitme..

çünkü..

seni seviyorum..

belki kendime alışamadım ama sana alıştım..

gitme..

ve beni mahrum bırakma gülüşünden..

gitme ..

kulaklarım sesini özlemesin..

gözlerim aramasın heryerde silüetini..

gitme..

benzer birini gördüğümde dizlerim titremesin durduk yerde..

gitme..

aşktandır hırçınlığım..

gitme..

tenim tenini özlemesin..

gitme...

yarım kalır herşey inan bana..

gitme..

konuşacak yapacak çok şeyimiz sevişecek cok zamanımız var daha..

gitme..

neolur gitme..

beni sensiz bırakma..

diyemedim..

gitti..