S
She`
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Giresun ili Karadeniz Bölgesi'nin Doğu Karadeniz bölümünde, kuzetinde Karadeniz sahili ile güneyinde Kuzey Anadolu dağlarının ikinci sırası arasında yer almakta olup, batısında Ordu, güneybatısın´da Sivas, güneydoğu´da Erzincan, doğu´da Gümüşhane ve kuzeydoğusunda´da Trabzon ile çevrilidir.Şehrin nüfusu 2008 yılına göre 90.514'tür.1927'de 13.000 olan nüfusu 1990'da 67.604'e, 2000'de 83.636'ya, 2007'de 89.241'e çıkmıştır.
İl Merkezi, Aksu ve Batlama vadileri arasında denize doğru uzanan bir yarımada üzerinde kurulmuş olup, bu yarımadanın doğusunda ve 2 km açığında Doğu Karadeniz’in tek adası olan Giresun adası bulunmaktadır.
İlin kuzeyi ile güneyi arasındaki iklim farkı, yağış miktarının güneye doğru azalması doğal bitki örtüsünün yapısını da aynı ölçüde etkilemektedir.Giresun ve çevresi zengin tarım alanlarına sahiptir. Kelkit Vadisi ile kollarının civarı bozkır görünümünde olmasına karşın kıyı ile dağlar arasında kalan kesimi ormanlarla kaplıdır.
Giresun ilinin sahili ılıman ve nemli bir iklime sahipken dağlık güneyi Doğu Anadolu Bölgesinin özelliklerini taşımaktadır. Yıllık ortalama yağış miktarı 1349.9 mm olup olup yıllık ortalama sıcaklık 14.3 C'dir
Giresun kenti Trabzon'dan sonra imparatorluğun ikinci önemli kenti olmasının yanısıra Tirebolu kentinde İmparatorun yazlık malikanesini barındırmaktaydı.
1923 mübadelesi ile Hristiyan nüfusunu kaybeden kentte ticari hayat tamamen Müslüman nüfusun eline geçmiştir. Yörenin temel ekonomik etkinliği olan fındık üretimi ekim alanları bu dönemde arttırılmıştır. 1926 yılında Giresun Ticaret Borsası ve Kızılay Giresun Şubesi çılmış, 26 Temmuz 1938 tarihinde Fındık Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (Fisko Birlik) kurulmuş, 1944'de Şebinkarahisar Devlet Hastanesi,1959'da Tirebolu Çay fabrikası, 1962'de Giresun Göğüs Hastalıkları Hastanesi, 1970'de Giresun Fındık İşleme Tesisleri ve SEKA Aksu Kağıt Fabrikası,1971'De Doğankent Hidroelektirik Santrali, 1976'da Giresun meslek Yüksek Okulu hizmete başlamıştır.
Osmanlılar tarafından Trabzon İmparatoluğu'nun 1461 yılında fethi ile Giresun'da Osmanlı devletinin hakimiyetine geçmiştir.
İl Merkezi, Aksu ve Batlama vadileri arasında denize doğru uzanan bir yarımada üzerinde kurulmuş olup, bu yarımadanın doğusunda ve 2 km açığında Doğu Karadeniz’in tek adası olan Giresun adası bulunmaktadır.
İlin kuzeyi ile güneyi arasındaki iklim farkı, yağış miktarının güneye doğru azalması doğal bitki örtüsünün yapısını da aynı ölçüde etkilemektedir.Giresun ve çevresi zengin tarım alanlarına sahiptir. Kelkit Vadisi ile kollarının civarı bozkır görünümünde olmasına karşın kıyı ile dağlar arasında kalan kesimi ormanlarla kaplıdır.
Giresun ilinin sahili ılıman ve nemli bir iklime sahipken dağlık güneyi Doğu Anadolu Bölgesinin özelliklerini taşımaktadır. Yıllık ortalama yağış miktarı 1349.9 mm olup olup yıllık ortalama sıcaklık 14.3 C'dir
Giresun kenti Trabzon'dan sonra imparatorluğun ikinci önemli kenti olmasının yanısıra Tirebolu kentinde İmparatorun yazlık malikanesini barındırmaktaydı.
1923 mübadelesi ile Hristiyan nüfusunu kaybeden kentte ticari hayat tamamen Müslüman nüfusun eline geçmiştir. Yörenin temel ekonomik etkinliği olan fındık üretimi ekim alanları bu dönemde arttırılmıştır. 1926 yılında Giresun Ticaret Borsası ve Kızılay Giresun Şubesi çılmış, 26 Temmuz 1938 tarihinde Fındık Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (Fisko Birlik) kurulmuş, 1944'de Şebinkarahisar Devlet Hastanesi,1959'da Tirebolu Çay fabrikası, 1962'de Giresun Göğüs Hastalıkları Hastanesi, 1970'de Giresun Fındık İşleme Tesisleri ve SEKA Aksu Kağıt Fabrikası,1971'De Doğankent Hidroelektirik Santrali, 1976'da Giresun meslek Yüksek Okulu hizmete başlamıştır.
Osmanlılar tarafından Trabzon İmparatoluğu'nun 1461 yılında fethi ile Giresun'da Osmanlı devletinin hakimiyetine geçmiştir.