Birisi geldi; bir dostun, bir sevgilinin kapısını çaldı, sevgilisi; "Kimsin, a güvenilir er?" dedi. Adam: "Benim," deyince; "Git" dedi,"şimdi zamanı değil, böylesine sofrada olgunlaşmamış kişinin yeri yoktur." Ham kişiyi ayrılık ateşinden başka ne pişirebilir; iki yüzlülükten ne kurtarabilir? O yoksul gitti; tam bir yıl yollara düştü; sevgilinin ayrılığıyla kıvılcımlar saçarak cayır cayır yandı. O yanmış yakılmış kişi pişti; olgunlaştı. Geri geldi, gene sevgilinin evinin çevresine düştü. Yüzlerce korkuyla, yüzlerce defa edebi gözeterek kapının halkasını çaldı; ağzından edebe yakın bir söz çikacak diye de korkup duruyordu. Sevgilisi: "Kapıdaki kim?" diye bağırdı. Adam: "A gönüller alan,"dedi,"kapıdaki sensın." Sevgilisi: "Mademki bensin,gel,içeriye gir," dedi. "Bu ev dar, iki kişi sığmıyor."
-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
