Gerçek olan şimdi senin yokluğun SEN YOKSUN.
Her gece sen girersin rüyalarıma
Her gece sen paramparça olur uykularım
Karanlığın koyulaştığı yerde kapımın
çalındığını duyarım
Sen yoksun kilitlenir dudaklarım
Gözlerim karanlıklarda boşuna arar seni
Sen yoksun.
Sen yoksun yalnızlığımı kadehlere doldurup
Tek başıma içmeliyim bu gece
Kırmalıyım kapıları evleri ateşe vermeliyim
Sen yoksun zaman git gide uzar
Altmış saniye bir dakika
Altımış dakika bir saat
Ve sabahın olmasına beş saat var
Beklemek bir çeşit ölmektir
Sen yoksun bu bana her gece binlerce
ölüm demektir
Neden ayrılsın ellrimiz her akşam üstü
Gözlerime acı bir karanlık düşsün
Bir vapur alsın götürsün seni
Bense vapurlar dolusu kederimle yapayalnızım
Sen uzak bir körfezde özlemliği dalgın
Kıyılarına çarpıp yerlerde dalgaların
Neden ay karşılarında dalgalandığı zaman
Başım omuzlarda olmasın
Neden ellerim omuzlarımda değil
Neden gözlerin aradığı zaman gözlerimi bulamasın
Durup durup beni bu çaresizlik hançerliyor
Bu yolların bu yerde ayrılması
Uzayan kilometreler o sefil anlayışsız
Bakışları insanların
Dünya o eski dünya değil
Şu uçsuz bucaksız evrende ne derdimizi dinleyen
Nede bir anlayan var
İki ömür değil
İki ayrı ve büyük bir yalnızlıktır yaşadığımız
Her şey her şey aslında başka renkte
Gerçek olan şimdi senin yokluğun
SEN YOKSUN.