-
- Katılım
- Aralık 21, 2011
-
- Mesajlar
- 6,158
-
- Tepkime puanı
- 3
-
- Puanları
- 293
-
- Yaş
- 31
Çocukların ve gençliğe yeni atmış bireylerin depresyona girebileceğini inkâr etmenin sadece insanın kendi kendisini kandırması ve hakikati görmezlikten gelmesinden ibaret olduğunu bilmek gerekir. Depresyona girmiş çocuk ve gençlerin yardım ve dertleşmeye ihtiyacı vardır. Ama sadece dertleşmek yeterli değildir. Çocukluk ve erginlik dönemindeki depresyon, üzücü kesin bir hakikattir ve öğrenciler arasındaki en yaygın ve ciddi problemdir. Elbette bunun birçok tedavi yolu mevcuttur. Ama müptela hastalara ilgi gösterilmezse, destek verilmezse ve kendileri gerekli tedaviyi almazlarsa, ileriki yaşlarda bunalıma yol açabilir ve yaşamı karartabilir.
Çocuklar ve gençliğe yeni adım atan bireylerdeki depresyonun bazı göstergeleri şunlardır:
1. Gamlı ve mutsuz bir ruh hali taşımak: Depresyona girmiş çocuk veya gençliğe yeni adım atmış birey, bazen birkaç hafta gam ve hüzne maruz kalır. Bu dönemde günün değişik saatlerinde veya değişik günlerde onun ruh halinde bu gözlemlenebilir. Ama yer ve çevresel koşullarının değişmesine rağmen genel olarak kendisinin gamlı ve mutsuz hali aynı şekilde sürer. Bazen bu sürekli gamlı olmayı tespit etmek kolay değildir. Bazen kız veya oğlanın bizzat kendisi ruh halinin değişimini ve rahatsızlık hissini itiraf etmeyi istemez ve onu saklar. Depresyona girmiş çocuk ve gençte gamlı ruh halini bizim gözümüzden saklayan başka davranışsal problemler de olabilir. Her şey ve herkes ile zor uzlaşmak, itaatsizlik ve hatta bozgunculuk bunun örnekledir.
Sorun çıkarıcı ve bozguncu olan her çocuk veya gencin depresyona müptela olmadığını söylememiz gerekir. Ama onların dikkate değer bir grubu depresyona maruz kalmıştır. Bazen depresyon kaygılanmayla beraber olup değişik ağrılarla ve özellikle tıp açısından açıklanamayan mide ve baş ağrılarıyla kendini göstermektedir. Bu durumda anne ve babanın kaygılanıp tüm dikkatlerini bedensel nedeni bulmaya yöneltmesi ve çocuktaki daimi gamlılığı görmemesi mümkün olabilmektedir.
2. Zevk hissi duyumsamamak ve günlük aktivitelerden memnun olmamak: Birçok çocuk ve genç bazen gönülsüzlük ifadesinde bulunmaktadır. Bu tür gönülsüzlük genellikle depresyonun göstergesi değildir. Çocuk elinin altında olmasına rağmen daha önce zevkle yaptığı eğlence ve işlere bir rağbet göstermiyorsa ve örneğin arkadaşları onu aradıklarında kendisinin onlarla görüşmeye gönlü yoksa veya daha önce okulda spora çok ilgi duyuyormuşsa, ama şimdi ilgi göstermiyorsa, bu durumda gönülsüzlük depresyonun göstergesi sayılır. Her ne zaman birkaç haftalığına böyle bir davranışsal değişiklik gözlenirse, bu depresyonun açık göstergesidir.
3. Uyku düzensizliği: Uyku düzensizliği; çocuk veya gencin yatağa girmeğe isteksiz olması, bu davranışın kendisi için zor olması, geceleri uyanması ve artık uyuyamaması, sabahları normal olandan çok erken uyanması, az da olsa üzücü ve tekdüze rüyalar görmesi veya uykuda yürümesi veya konuşması gibi birkaç şekilde kendini gösterebilir.
4. İştahın değişmesi: Depresyona girmiş bazı çocuklar yemek seçiminde çok hassas olur ve yemeğe temayül göstermez. Bir diğer grup ise huzur bulmak için yemeğe sığınır ve sağlık ölçülerini çok aşar düzeyde yemek yer. Her haliyle onların yemek yeme âdeti uzun bir müddet değiştiği zaman, bu depresyon göstergesi olabilir. Rejime girmek özellikle kızlar arasında çok normaldir. Bu depresyonun göstergesi değildir. Yemek yemekten lezzet almayan ve zorla yemek yiyen bir kız, depresyon göstergesi yansıtmaktadır.
5. İntihara niyetlenmek veya girişmek: Şüphesiz bu gösterge, depresyonun en kaygılandırıcı göstergesidir. İntiharı düşünen gençliğe yeni adım atmış tüm bireylerin depresyona maruz kalmadıklarını bilmek gerekir. Hayatın yaşamayı değmediğine dair geçici ve kısa vadeli düşünceler, gençler arasında çok yaygındır. Anne ve babasının herhangi bir televizyon programını izlemesini yasaklaması karşısında çocuk, ayaklarını yere vurmakta ve “ben de kendimi öldüreceğim” demektedir. Onun sadece bir televizyon programında izlediği bir sahneyi taklit etmesi olasıdır ve özellikle eğer bu çocuk yarım saat sonra çok sevinçli bir şekilde hayatta arkadaşıyla oynuyorsa bu gayet normaldir. İntihar niyeti taşıyan veya girişiminde bulunan bazı gençlerin esasen depresyona girmemiş olması imkân dâhilindedir. Onlar sinirli veya anlık meyillerin takipçileri veyahut kendileri için tahammül edilemeyen bir başarısızlığın gerçekleşmesiyle intihara kalkışan yetkinlik taliplileri de olabilir. Elbette depresyonun intiharın önemli nedenlerinden birisi olduğu hususunda şüphe bulunmamaktadır ve gençlerin intihara niyetlenmesini gösteren her alamet çok önemli addedilmelidir. Bir grup çocuk ve genç, sürekli hikâye ve filmlerde gördükleri bazı şahsiyetleri hayal etmekte ve oyunlarında bu hikâyelerden yararlanmaktadır. Böyle bir çocuğun oyununun depresyon göstergesi olmadığından emin olmak için, depresyonun diğer göstergelerini de göz önünde bulundurmak gerekir. Diğer göstergeler mevcut değilse, bu çocukta depresyon bulunmamaktadır.
6. Kendini kınamak: Bazen depresyona müptela olmuş çocuk ve gençler aile ve arkadaşların problemlerinin mesuliyetini üstlenmektedir. Onlar yetkinlik talibi olup çok yüksek düzeydeki hedeflere odaklanmakta, anne ve babanın kavga etmesi ve ayrılmasında veya kız ile erkek kardeş arasındaki uyuşmazlıkta kendilerini suçlu görmekte ve çevrelerindekilerin bu hadiselerde kendilerinin bir kusuru olmadığına dair söylemlerine kulak asmamaktadırlar. Kendini kınamak, depresyonun yaygın göstergesi değildir. Ama bazen ruhsal baskı görmelerine ve strese girmelerine neden olan konular hakkında konuşurken çocuk ve gençlerin kendilerini kınama halleri aşikâr olur. Daha küçük çocuklarda, oynarlarken veya resim çizerlerken kendi hayatları hakkında kötü duygulara sahip olduklarını ve kendilerini asla işlemedikleri bir günahın cezasına müstahak gördüklerini gözlemleyebiliriz. Daha yaygın olan gösterge ise kendine saygı göstermemektir. Buna müptela olan aşırı bir şekilde kendini alçak görür ve kendi için bir değer gözetmez. Kendine saygı göstermemek ve depresyon bir şey olmamakla ve birbirinden çok farklı olmakla birlikte, biri olmaksızın diğerinin olması çok nadirdir.
Çocuklar ve gençliğe yeni adım atan bireylerdeki depresyonun bazı göstergeleri şunlardır:
1. Gamlı ve mutsuz bir ruh hali taşımak: Depresyona girmiş çocuk veya gençliğe yeni adım atmış birey, bazen birkaç hafta gam ve hüzne maruz kalır. Bu dönemde günün değişik saatlerinde veya değişik günlerde onun ruh halinde bu gözlemlenebilir. Ama yer ve çevresel koşullarının değişmesine rağmen genel olarak kendisinin gamlı ve mutsuz hali aynı şekilde sürer. Bazen bu sürekli gamlı olmayı tespit etmek kolay değildir. Bazen kız veya oğlanın bizzat kendisi ruh halinin değişimini ve rahatsızlık hissini itiraf etmeyi istemez ve onu saklar. Depresyona girmiş çocuk ve gençte gamlı ruh halini bizim gözümüzden saklayan başka davranışsal problemler de olabilir. Her şey ve herkes ile zor uzlaşmak, itaatsizlik ve hatta bozgunculuk bunun örnekledir.
Sorun çıkarıcı ve bozguncu olan her çocuk veya gencin depresyona müptela olmadığını söylememiz gerekir. Ama onların dikkate değer bir grubu depresyona maruz kalmıştır. Bazen depresyon kaygılanmayla beraber olup değişik ağrılarla ve özellikle tıp açısından açıklanamayan mide ve baş ağrılarıyla kendini göstermektedir. Bu durumda anne ve babanın kaygılanıp tüm dikkatlerini bedensel nedeni bulmaya yöneltmesi ve çocuktaki daimi gamlılığı görmemesi mümkün olabilmektedir.
2. Zevk hissi duyumsamamak ve günlük aktivitelerden memnun olmamak: Birçok çocuk ve genç bazen gönülsüzlük ifadesinde bulunmaktadır. Bu tür gönülsüzlük genellikle depresyonun göstergesi değildir. Çocuk elinin altında olmasına rağmen daha önce zevkle yaptığı eğlence ve işlere bir rağbet göstermiyorsa ve örneğin arkadaşları onu aradıklarında kendisinin onlarla görüşmeye gönlü yoksa veya daha önce okulda spora çok ilgi duyuyormuşsa, ama şimdi ilgi göstermiyorsa, bu durumda gönülsüzlük depresyonun göstergesi sayılır. Her ne zaman birkaç haftalığına böyle bir davranışsal değişiklik gözlenirse, bu depresyonun açık göstergesidir.
3. Uyku düzensizliği: Uyku düzensizliği; çocuk veya gencin yatağa girmeğe isteksiz olması, bu davranışın kendisi için zor olması, geceleri uyanması ve artık uyuyamaması, sabahları normal olandan çok erken uyanması, az da olsa üzücü ve tekdüze rüyalar görmesi veya uykuda yürümesi veya konuşması gibi birkaç şekilde kendini gösterebilir.
4. İştahın değişmesi: Depresyona girmiş bazı çocuklar yemek seçiminde çok hassas olur ve yemeğe temayül göstermez. Bir diğer grup ise huzur bulmak için yemeğe sığınır ve sağlık ölçülerini çok aşar düzeyde yemek yer. Her haliyle onların yemek yeme âdeti uzun bir müddet değiştiği zaman, bu depresyon göstergesi olabilir. Rejime girmek özellikle kızlar arasında çok normaldir. Bu depresyonun göstergesi değildir. Yemek yemekten lezzet almayan ve zorla yemek yiyen bir kız, depresyon göstergesi yansıtmaktadır.
5. İntihara niyetlenmek veya girişmek: Şüphesiz bu gösterge, depresyonun en kaygılandırıcı göstergesidir. İntiharı düşünen gençliğe yeni adım atmış tüm bireylerin depresyona maruz kalmadıklarını bilmek gerekir. Hayatın yaşamayı değmediğine dair geçici ve kısa vadeli düşünceler, gençler arasında çok yaygındır. Anne ve babasının herhangi bir televizyon programını izlemesini yasaklaması karşısında çocuk, ayaklarını yere vurmakta ve “ben de kendimi öldüreceğim” demektedir. Onun sadece bir televizyon programında izlediği bir sahneyi taklit etmesi olasıdır ve özellikle eğer bu çocuk yarım saat sonra çok sevinçli bir şekilde hayatta arkadaşıyla oynuyorsa bu gayet normaldir. İntihar niyeti taşıyan veya girişiminde bulunan bazı gençlerin esasen depresyona girmemiş olması imkân dâhilindedir. Onlar sinirli veya anlık meyillerin takipçileri veyahut kendileri için tahammül edilemeyen bir başarısızlığın gerçekleşmesiyle intihara kalkışan yetkinlik taliplileri de olabilir. Elbette depresyonun intiharın önemli nedenlerinden birisi olduğu hususunda şüphe bulunmamaktadır ve gençlerin intihara niyetlenmesini gösteren her alamet çok önemli addedilmelidir. Bir grup çocuk ve genç, sürekli hikâye ve filmlerde gördükleri bazı şahsiyetleri hayal etmekte ve oyunlarında bu hikâyelerden yararlanmaktadır. Böyle bir çocuğun oyununun depresyon göstergesi olmadığından emin olmak için, depresyonun diğer göstergelerini de göz önünde bulundurmak gerekir. Diğer göstergeler mevcut değilse, bu çocukta depresyon bulunmamaktadır.
6. Kendini kınamak: Bazen depresyona müptela olmuş çocuk ve gençler aile ve arkadaşların problemlerinin mesuliyetini üstlenmektedir. Onlar yetkinlik talibi olup çok yüksek düzeydeki hedeflere odaklanmakta, anne ve babanın kavga etmesi ve ayrılmasında veya kız ile erkek kardeş arasındaki uyuşmazlıkta kendilerini suçlu görmekte ve çevrelerindekilerin bu hadiselerde kendilerinin bir kusuru olmadığına dair söylemlerine kulak asmamaktadırlar. Kendini kınamak, depresyonun yaygın göstergesi değildir. Ama bazen ruhsal baskı görmelerine ve strese girmelerine neden olan konular hakkında konuşurken çocuk ve gençlerin kendilerini kınama halleri aşikâr olur. Daha küçük çocuklarda, oynarlarken veya resim çizerlerken kendi hayatları hakkında kötü duygulara sahip olduklarını ve kendilerini asla işlemedikleri bir günahın cezasına müstahak gördüklerini gözlemleyebiliriz. Daha yaygın olan gösterge ise kendine saygı göstermemektir. Buna müptela olan aşırı bir şekilde kendini alçak görür ve kendi için bir değer gözetmez. Kendine saygı göstermemek ve depresyon bir şey olmamakla ve birbirinden çok farklı olmakla birlikte, biri olmaksızın diğerinin olması çok nadirdir.