Gelinle ilk başta çok iyiydik sonra

Ben yıllardır içime attım, artık biraz içimi dökmek istedim. 56 yaşındayım, iki oğlum var. Büyük oğlum evli. Gelinle ilk başta çok iyiydik severdim ben onu. O da güler yüzlüydü hal hatır sorardı. Ama evlendikten sonra yavaş yavaş uzaklaştı bizden. Ne arıyor ne soruyor… Biz ararsak konuşuyor ama mecburiyetten gibi. Bayramda zoraki konuşuyor hissediyorum, anlıyorum o da iki kelime. Eve gitsek surat asık sanki biz yabancıyız. Eskiden içten bir “hoş geldiniz” olurdu şimdi bir çay bile zor içiyoruz. Ne yaptık biz bu kıza vallahi anlamıyorum. Bize karşı buz gibi. Oğlum arada kalıyor biliyorum. Ona da bir şey diyemiyorum. Düzeni bozulsun istemem. Ama ben de anneyim üzülüyorum. Eşimle bazen konuşuyoruz, “boş ver, idare et” diyor ama insanın içi doluyor bu durumda ne yapılır? Konuşsam kalp kırılır diye korkuyorum, susuyorum içim içimi yiyor. Herkes evladıyla sıcak olsun ister ben sadece dışlanmak istemiyorum.