Gelecek mi gelmeyecek mi

“Her sabah bir çiçeği aklında tut, bir tebessümü gezdir ruhunda,
Dünya kötülere bırakılmayacak kadar güzel ve sen içindeki dünyayla güzelsin.” Kemal Sayar



Evet dünya kötülere bırakılmayacak kadar güzel ama insanoğlunun tek savaşı kendi ırkıyla değil artık. Eskiden insanlar sadece cehalete karşı savaşırdı fakat günümüzde teknolojiye karşı savaşta konuşulmaya başlandı. Kendi kendine düşünen, algılayan ve öğrenen robotlar kapımızda. Tıpkı bu telefonlar gibi onlarda hayatımıza sızmak için gün sayıyor.

Bir yandan robotlar oluşturulurken diğer yandan insanların bilgileri birer birer depolanıyor. Hepimizin bildiği gibi parmak iziyle başlayan şifreleme sistemi artık yüz tanımaya dönüştü. Akıllı telefonlar sayesinde telefonumuzdan aradığımız her şey, şifrelerimiz, zevklerimiz, tercihlerimiz bir yerde depolanıyor. İlerleyen zamanlarda o veriler robotlara yüklenecek.



Peki ondan sonra ne mi olacak?

Hayatımıza hatta evimize girecek olan bu robotlar sadece göz bebeğimize ya da yüzümüze bakarak bizim tüm bilgilerimize ulaşacak. Anlattıklarım size şimdi rüya gibi gelebilir hatta belki gözlerinizi bile kamaştırabilir ama, ben bu yakın gelecekten iyiden iyiye korkmaya başladım.
Hele de ülke olarak üretim konusunda bu kadar pasifken ve ürünlerimizi bu alanda başarılı fakat bize pekte dost olmayan ülkelerden temin ederken...

Şehirleri hatta ülkeleri yok etmek için oraları bombalamaya gerek bile kalmayacağına inanıyorum ben.



Teknolojik atılımlarıyla ve son dönemde ekonomik güçleriyle adından söz ettiren bir ülkenin son planından haberiniz var mı?

Geçtiğimiz senelerde Çin bir açıklama yaparak gökyüzüne bir ayna göndereceklerini ve güneş ışığından yararlanarak ikinci bir güneş ile ışıksız kalan bazı kentlere ışık vereceklerini açıkladılar. Şöyle gözlerinizi kapatıp gökyüzünde yapay bir güneşin sokağınızı aydınlattığını düşününce bu fikir muhteşemmiş gibi gelebilir. Fakat hemen heyecanlanmayın, çünkü işin aslı öyle değil. Hoş onlar da herkese yetecek kadar temiz enerji üretmek için yaptıklarını söyleselerde ben öyle düşünmüyorum.

İlkokuldan itibaren hepimiz güneş ışığını kullanarak cam’ı bir odun veya kağıt parçasına tutarak ateş çıkarmışızdır öyle değil mi? İşte çinin projesi de aynen öyle.. Teknolojinin her türlüsünü sadece insanoğluna zarar vermek için kullanan bir türüz biz. Sırf birbirimizi yok etmek için bir şeyler üretip duruyoruz ve her üretilen şey bir diğerinden daha vahşi daha korkutucu oluyor.

Ben bu çağdan nefret ettim, etimle kemiğimle nefret ettim..
Cahit Zarifoğlu..