Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…
Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış yüreğimde saklanmış sessizliğin…
Ve gözlerime sığınmış yüreğimde saklanmış sessizliğin…
Yalnızlık değil çığlığım yokluğun sebebim…
Oysa ben varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…
Ah bu uzaklar…
Sana beni bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…
Sana beni bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…
Ben ki
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım…
Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim…
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım…
Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim…
Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin varlığında anlam olsun istiyorum...
Seni yaşayan benliğime…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin varlığında anlam olsun istiyorum...
Seni yaşayan benliğime…
Ve şimdi...
Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…
Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…
Lakin
Yüreğine uzak düşen yüreğim seni yazıyor zamana…
Zaman ki sensiz bir asır seninle bir an ‘bana’…
Yüreğine uzak düşen yüreğim seni yazıyor zamana…
Zaman ki sensiz bir asır seninle bir an ‘bana’…
Ve ben yine... Özledim çok özledim…
Gel ömrüme ‘şans’ dediğim...
İnsan unutur.
Çektiğini ,acılarını,gördüklerini.
Zamanla sisli ufuklara atar
Sende dağlar ardına atma,
Unutma beni
Bir suç işlesem,
Gül bahçesindeki güllerin dibinde
Minicik bir mine olsam
Bazen sel olup üstüne yağsamda,
Kahır misali,
Sakın unutma beni.
Çektiğini ,acılarını,gördüklerini.
Zamanla sisli ufuklara atar
Sende dağlar ardına atma,
Unutma beni
Bir suç işlesem,
Gül bahçesindeki güllerin dibinde
Minicik bir mine olsam
Bazen sel olup üstüne yağsamda,
Kahır misali,
Sakın unutma beni.