Hüma
Altın Üye
-
- Katılım
- Mart 2, 2012
-
- Mesajlar
- 11,609
-
- Tepkime puanı
- 1,447
-
- Puanları
- 353
Bir masalı
Ellerimle parçaladım hikayelere
Kimse görmedi
Gökten üç yıldız düştüğünü
Kırmızı kırmızıyı kesti
Birden büyüdü uslu çocuklar
Kapıma dayanıp
Öldürdüler gece üç sularımı.
‘Bu kez sana da ağlamadım!’
Koparıp aldılar dilimden sözcüklerimi
Dört bir yana ferman buyurdular
Yasaklandım ellerde
Bıçak gibi kesti boynumu zaman
Gebe olduğum bütün düşlerimi
Kürtaj ettiler.
Büyüdü ederi hüzünlerimin
Koca bir gülüş bıraktım kapının önüne
İçerideyse sadece ses’siz’liğim kaldı
Kapılarını kapattım şehrimin
Birkaç ucuz bedene sattım ruhumu
Ne yana dönsem
Ne yana ölsem
Hiçbir sokak çıkmıyor
Düşler sokağıma...
‘Bu kez sana da gelemedim!’
Uçurumun kenarında durmuş
Seyre dalmak gibidir bazen sevmelerim
Elini uzatıp tutmak gibidir uçurumun
Kendini boşluğa bırakıp
Aşağıya düştüğünde
Kimsenin seni tutmayacağını bilmek gibidir aşkım
D'üşüyorum...
Tutucak bir el bulamadığında
Avaz avaz susmaktır dağa taşa
Düş-lerinden vazgeçip
Kendi hikayeni yazmaya çalışmaktır aslında
Gücün yettiğince toparlamaktır kelimelerini
Kalemin bitine kadar yazmaktır aşk.
Bittiğin yerde tükenmek
Yanmaktır.
'Bu kez sana da ölemedim!'
İsyanım aşka değil
Gündüzlerimedir
Ben gecemi gündüz
Gündüzümü gece bilip yaşamışım senelerce
Şimdi;
Ne çıktı seni yaşamaktan
Seni ölüp gitsem ne çıkar
Gecem-gündüzüm ve daha bir çok şeyim.
‘Bu kez anladım:
Gel-miş geç-miş hikayelerimin hiç birinde
Başrol değilim’
-HÜLYA K.
O’nun ‘Günaydın’ demediği sabahlar ölü uyandığım doğrudur.
O’nun ‘Günaydın’ demediği sabahlar ölü uyandığım doğrudur.
