geçmişe özlem ve her şey kötüye gidiyor hissi

O
⚪ Konu sahibi son olarak 2428 gün önce görüldü
belki şurada küçük umut kırıntıları vardır...
 
Yok maalesef umut edip üzülme..
 
Geçmişe özlem duyarız da bu illa gelecekle ilgili bir problem olduğunda düşülmesi gereken his değildir.
Çünkü öbür türlüsü özlem değil g*t korkusuna kaçma isteğidir.
Metanetinizi koruyun.
 
Herşey kötüye gidiyor diyen insan basit ruhludur, güçsüzdür, yönetilmeye ve başkalarından beklemeye alışmıştır. Geçmişi özleyen sadece özlemekle kalıyor ve hatır bilerek somut olarak tekerrür etmiyorsa o da bir halta yaramaz.
 
20 sene sonra da bugünü özleyeceksiniz, bu iş böyle.
Geçmiş geçmişte güzel, bugün bugün de..Umarım geleceğimizde güzel olur.
Allah sağlık versin, aklımızı başımızdan almasın.Anılarımızı hatırlayamamak da var.
 
İnsan geçmişe özlem geleceğe de umut dolu bakmaktan anı kaçırıyor. Bu sonsuza dek böyle devam eder..
 
daha çok geç kalmışlık, hayatı kaçırmışlık hissidir. Herkes kadar yaşayıp herkesin yaşadığı gibi yaşayamamanın verdiği umutsuzluktur.
 
"Sakın kimseye bir şey anlatmayın. Herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra."

J.D. Salinger
 
iyiligine de kotulugune de alistiginiz insanlar oluyor .. cevreniz ..
seviyorsunuz onlari, onlarla olmayi ..
e iste hepimizin yasadigi yillar su aralar ..
dagiliyoruz, farkli sehirler ulkeler..
evlenenler, cocuk sahibi olanlar, yeni isler, yeni aliskanliklar ..
hersey yenileniyor ve eskinin o sicak tanisikliligi yerine gelen herkesi
hemen kabullenenememeler basliyor..
eskilerle kiyaslaniyor ve eskinin kotusu bile yeni gelene burun kivirmamiza sebeb oluyor..
bu hareketli yillarimiz gecip hepimiz cevremizle daha tanisik olmaya basladigimizda
yani yerimizi isitip, tanisikliklarimizi pekistirdigimiz de
hersey kotuye gidiyor hissi gider ..
 
bobi git eski gunleri getir bana :)

kotu gittigi icin degil, hatta cok daha iyi suan
zaten gecmisi mi ozluyorum gecmiste kalan kendimi mi bilmiyorum
ya da gecmiste kalan sevdiklerimi mi
ozleyip ozlemedigimi de bilmiyorum
belki onlari hatirlamayi seviyorumdur sadece
 
En basit tabir ile, beynimiz anıları geçmişe yönelik işlediği içindir. Aslında eski bayramlar güzel değildi. İlkokuldaki o b*ktan tenefüsler hiç bir zaman müthiş zevkli olmadı. Hayat daha refah dolu, bollukla geçmiyordu. Beynimizin çok güzel bir özelliği var. Mutlu olduğun anları, protein sentezi ile beynine kalıcı olarak işliyor. Geçmişi düşünmeye çalıştığında aklına ilk bu kalıcı olarak yer etmiş anılar geliyor. Sünnetinde hissettiğin o kirvenin kolları arasındaki hapis duygusu, usturanın acısı, sen acı çekerken bir sürü insanın korkunç bir şekilde karşında gülüp oynaması aklına gelmiyor. Onun yerine sünnet yatağında yatarken aldığın oyuncak araba ve kına gecende kına tepsini taşıyan süper seksi kız geliyor aklına. " Ne güzel günlerdi " diye düşünüyorsun. Ha, tam tersi olmuyor mu ? Evet oluyor. Oyuncak araba yerine seni bacaklarının altından ve ensenden kenetlemiş amcan geliyor aklına. Güven duygun yıkılıyor. Psikolojin bozuluyor belkide. Buna da tıp bilimi günümüz itibari ile " hastalık " diyor. Düz mantıkla gidersek, mutlu olduğun zaman da, travma yaşadığın zaman da eşit derecede hastalık. :) Amma uzattım arkadaş.



Özet isteyenler için:


Olur öyle arada.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri