aSena
Elmas Üye
-
- Katılım
- Şubat 9, 2011
-
- Mesajlar
- 21,874
-
- Tepkime puanı
- 2
-
- Puanları
- 298
-
- Yaş
- 40
Tarihe altın harflerle yazılan destan
Yerlere, göklere, gönüllere; kanla kazınan destan
Destanların destanı denince geliyor dile
Dirilişin adı Çanakkale
Kuşatsalar da etrafını gözü dönmüş sırtlanlar
Onları devirip, kaçıracaktı bağrındaki aslanlar
Bilmez miydiler bu topraklarda bedenlerin çelikten sur olduğunu
Ve bilmez miydiler bu topraklarda her doğan çocuğun er olduğu
Nelere şahitti gökler
Arşı boğan tekbirler
Ölümsüzleşiyordu birer birer
Peygamber izinden yürüyen erler
Severek içerken şehadet şerbetini
Dolduruyorlardı semayı, gülistan gülistan
Çoşarak gelen erlere meleklerdi hayran
Nelere şahitti yerler
Vatanı için yola düşen on beşinde yiğitler
Her biri birer umut
Cephede aslan küçük bedenler
Yığıldılar üst üste
Bedenleri sur oldu, imanları cephane
Dillerinde şehadet, ölümü yoldaş bildiler
Yükseldiler Hakka pare pare
Gömüldüler yan yana
Kurban gönderdi yavrularını çoğu ana
Ağlamadılar, onların da canları hazırdı
Gerekirse vatana
Mezarları bir avuç toprak
Can vermek ne demek
Ölüme koştu her biri
Çiğnenmesin mahremim,
Susmasın ezanlar dediler
Dedikçe yeniden dirildi Çanakkale
Namustu, aşktı, kutsaldı vatan
Tek bir kelimeydi, Tekbirdi kalplerde atan
Bilmez miydiler bu toprakların canavarlara har olduğunu
Ve bilmez miydiler bu toprakların şehit kanıyla var olduğunu
Nelere şahitti mavi derya
Kızıla boyandı deniz, kan düştü yüzüne
Yemin edildi yemin üstüne
Geçilmezdi, geçilemezdi
Gerekirse bütün yurt akıtacaktı ferini
Toprağa, denize, dağa taşa...
İman dolu bir Anadolu baştan başa
Ne top ne tüfek ne bomba ne ekmek ne aş
Kalplerde iman, bir Seyyit onbaşı
Yedi düvele karşı bir baş
Yaşamak gerekir seni Çanakkale
Anlatmak kolay değil kolay
Bütün eri şehit olan bir alay
Sancağının hala dalgalanmasına
Korkusuz kahramanlara neydi yoldaş
Normal değildi bu, sırları neydi
Gün geçtikçe irileşen bir savaş
Bilmez miydiler bu boğazın namertlere dar olduğunu
Ve bilmez miydiler bu toprakların yiğitlere yar olduğunu
Nelere şahitti ay ve yıldızlar
Dalga dalga düştükçe şehitler
Ölüm kustukça
Doldurdu yerini körpe yiğitler
Dediler Çanakkale geçilmez, geçilemez
Göklerin süsü ey şanlı bayrağım
Binlerce şühedadan hatıra kalan
Dalgalan diyorum sana dalgalan
Gölgen ebedi kalmalı Çanakkale üstünde
Yaşatmayız sana meydan okuyan başı
Ben Türkoğlu Türküm
Gerekirse yeniden destan yazarım destan
Yeniden yırtarım yeri
Tekbir sesleriyle yeniden inletirim arşı
Emine Yılmaz Dereci
Yerlere, göklere, gönüllere; kanla kazınan destan
Destanların destanı denince geliyor dile
Dirilişin adı Çanakkale
Kuşatsalar da etrafını gözü dönmüş sırtlanlar
Onları devirip, kaçıracaktı bağrındaki aslanlar
Bilmez miydiler bu topraklarda bedenlerin çelikten sur olduğunu
Ve bilmez miydiler bu topraklarda her doğan çocuğun er olduğu
Nelere şahitti gökler
Arşı boğan tekbirler
Ölümsüzleşiyordu birer birer
Peygamber izinden yürüyen erler
Severek içerken şehadet şerbetini
Dolduruyorlardı semayı, gülistan gülistan
Çoşarak gelen erlere meleklerdi hayran
Nelere şahitti yerler
Vatanı için yola düşen on beşinde yiğitler
Her biri birer umut
Cephede aslan küçük bedenler
Yığıldılar üst üste
Bedenleri sur oldu, imanları cephane
Dillerinde şehadet, ölümü yoldaş bildiler
Yükseldiler Hakka pare pare
Gömüldüler yan yana
Kurban gönderdi yavrularını çoğu ana
Ağlamadılar, onların da canları hazırdı
Gerekirse vatana
Mezarları bir avuç toprak
Can vermek ne demek
Ölüme koştu her biri
Çiğnenmesin mahremim,
Susmasın ezanlar dediler
Dedikçe yeniden dirildi Çanakkale
Namustu, aşktı, kutsaldı vatan
Tek bir kelimeydi, Tekbirdi kalplerde atan
Bilmez miydiler bu toprakların canavarlara har olduğunu
Ve bilmez miydiler bu toprakların şehit kanıyla var olduğunu
Nelere şahitti mavi derya
Kızıla boyandı deniz, kan düştü yüzüne
Yemin edildi yemin üstüne
Geçilmezdi, geçilemezdi
Gerekirse bütün yurt akıtacaktı ferini
Toprağa, denize, dağa taşa...
İman dolu bir Anadolu baştan başa
Ne top ne tüfek ne bomba ne ekmek ne aş
Kalplerde iman, bir Seyyit onbaşı
Yedi düvele karşı bir baş
Yaşamak gerekir seni Çanakkale
Anlatmak kolay değil kolay
Bütün eri şehit olan bir alay
Sancağının hala dalgalanmasına
Korkusuz kahramanlara neydi yoldaş
Normal değildi bu, sırları neydi
Gün geçtikçe irileşen bir savaş
Bilmez miydiler bu boğazın namertlere dar olduğunu
Ve bilmez miydiler bu toprakların yiğitlere yar olduğunu
Nelere şahitti ay ve yıldızlar
Dalga dalga düştükçe şehitler
Ölüm kustukça
Doldurdu yerini körpe yiğitler
Dediler Çanakkale geçilmez, geçilemez
Göklerin süsü ey şanlı bayrağım
Binlerce şühedadan hatıra kalan
Dalgalan diyorum sana dalgalan
Gölgen ebedi kalmalı Çanakkale üstünde
Yaşatmayız sana meydan okuyan başı
Ben Türkoğlu Türküm
Gerekirse yeniden destan yazarım destan
Yeniden yırtarım yeri
Tekbir sesleriyle yeniden inletirim arşı
Emine Yılmaz Dereci