BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,600
-
- Tepkime puanı
- 3,180
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Gitarının hangi teline dokunsa tutturamıyordu ritmini sarkının ve ısıtamıyordu soğuk geceyi güneşGündüz yaptığı serenatların hiç biri işlemiyordu gecenin katı yüreğine Hangi notaya bassa karanlık cehresıne biraz karanlık daha eklenıyordu gecenınGüneş caresiz topluyordu gündüz salıdığı saçlarını dilinde bir türlü ritmini tutturamadığı o şarkıVe geceye merhaba diyordu ya da demek zorunda kalıyordu istemeden
Gece o kadar öfkeliydiki güneşe güneşin uzun sarı saclarının degdıgı her seyı sıkıca kavrıyor ve yüreğinin en kuytu köşesine saklıyorduGüneşin ritmini tutturamasada o tatkı sesiyle söylediği şarkıyı işiten her şey gecenin koynunda hıçkırıklara boğuluyorduGece ne şarkıyı duyuyordu nede hıçkırıklarıGece güneşe mi öfkeliydi yoksa gece sarıp sarmaladığı her şeyin güneşi görünce onu yanlız bırakmasına mıdır bilinmez dinmiyordu bir türlü gecenin öfkesi aslında dindiremiyordu gecenin öfkesiniSonuçta oda sarkı söylüyordusarıp sarmaladığı her şeyeBelki üzünlüydü şarkı ama içtendisamimiydiKimseyi gülen maskelerini takmaya zorlamıyordukiNasılsalar hep öyle kalsınlar istiyorduBelki görmezlerse birbirlerini karanlıkta daha rahat ederler diye düşünüyordu geceBelki yanlızlık coğuna iyi gelir diye belki bütünleştiği maskelerden kurtulurlar diye daha bi sıkı sarıyordu her şeyiAma kimse görmüyordu gecenin fedakarlığınıKimi avaz avaz susuyor kimi güneşe kavuşmak için dakikaları sayıyorduVelhasıl ne güneş kendini ne sarmaladıkları anlıyordu geceyiVe gecede kaybediyordu samimiyetini Başlıyordu soğumaya gece ve iyice kararıyorduSonra herkes geceyi iple çeker oldu Yanlız kalmak isteyenler geceye kavuşacakları dakikaları sayarken maskelerinden sıkılanlar yüzlerinde sahte gülümsemelerHerkes her şey bekliyordu sabırsızlıkla geceyiGece yorgungece artık umutsuz ve gece artık bıkkın Görmezden alınmaya alışkın gece artık görmek isteyenlerin göremeyeceği yerde
Bir kusur ettiysek affola
Gece o kadar öfkeliydiki güneşe güneşin uzun sarı saclarının degdıgı her seyı sıkıca kavrıyor ve yüreğinin en kuytu köşesine saklıyorduGüneşin ritmini tutturamasada o tatkı sesiyle söylediği şarkıyı işiten her şey gecenin koynunda hıçkırıklara boğuluyorduGece ne şarkıyı duyuyordu nede hıçkırıklarıGece güneşe mi öfkeliydi yoksa gece sarıp sarmaladığı her şeyin güneşi görünce onu yanlız bırakmasına mıdır bilinmez dinmiyordu bir türlü gecenin öfkesi aslında dindiremiyordu gecenin öfkesiniSonuçta oda sarkı söylüyordusarıp sarmaladığı her şeyeBelki üzünlüydü şarkı ama içtendisamimiydiKimseyi gülen maskelerini takmaya zorlamıyordukiNasılsalar hep öyle kalsınlar istiyorduBelki görmezlerse birbirlerini karanlıkta daha rahat ederler diye düşünüyordu geceBelki yanlızlık coğuna iyi gelir diye belki bütünleştiği maskelerden kurtulurlar diye daha bi sıkı sarıyordu her şeyiAma kimse görmüyordu gecenin fedakarlığınıKimi avaz avaz susuyor kimi güneşe kavuşmak için dakikaları sayıyorduVelhasıl ne güneş kendini ne sarmaladıkları anlıyordu geceyiVe gecede kaybediyordu samimiyetini Başlıyordu soğumaya gece ve iyice kararıyorduSonra herkes geceyi iple çeker oldu Yanlız kalmak isteyenler geceye kavuşacakları dakikaları sayarken maskelerinden sıkılanlar yüzlerinde sahte gülümsemelerHerkes her şey bekliyordu sabırsızlıkla geceyiGece yorgungece artık umutsuz ve gece artık bıkkın Görmezden alınmaya alışkın gece artık görmek isteyenlerin göremeyeceği yerde
Bir kusur ettiysek affola