-
- Katılım
- Mart 20, 2017
-
- Mesajlar
- 37,701
-
- Tepkime puanı
- 21,222
-
- Puanları
- 369
-
- Konum
- Aorist
Bugün doğum günü.
Alman edebiyatin bence en büyük yazari.Bir şiir dönemine damga vurmuş.
Doktor,filozof,tarihci ve sair olan Schiller'in edebi konusu hep özgürlük üzerineydi.
Bir cok tiyatro senaryosu yazan Schiller despot bir baba tarafindan yetistirilmis,asi ruhu bu dönemlerde fişeğini babada bulmuştur.
Istemedigi halde askeriyeye girdikten sonra,görev basinda yaramaz bir cocuk davranislari ile komutanlarin gözüne batmistir.
Babasi orduda doktorluk yapan,dedigim dedik ve askerlik ruhunun getirdigi bir otorite icindeydi.
Askerlik görevinden kacmayi becerebilen Schiller,yakalanip hapis yatmistir.
Rousseau,Plutark,Shakespeare ve Goethe okudugu eserler arasindadir.
Dinginsizligi ve asiligi kendisinin her zaman göcebe bir hayat sürmesine neden olmuştur.
Eserlerinde toplumsal elestiriye yer veren Schiller,Goethe nin aksine daha sert bir uslup ve realiteye daha yakin bir resim cizmistir.
Goethe den daha duygusal yaklasan Schiller'in hitabeti daha derinlerden gelir.
Ve Goethe kadar deger göremeyen bu mucizevi adamin tek aşki özgürlüktü.
Kutsal Amaclar Yolcusu
Hayatımın baharında,
Çıkıp yollara düştüm.
Gençliğimin neşeli danslarını,
Baba evinde unuttum.
Malım mülküm, neyim varsa,
Seve seve bırakıp gittim.
Hafif bir değnek elimde,
Yürüyorum sevinçle.
Kuvvetli umuttu beni çeken,
Müphem bir inanç sözü,
Git, diyordu, yolun açık,
İlk kaynağa doğru yürü!
Yürü, bir altın kapıya kadar,
Ulaşınca içeri gir,
Dünyaya bağlı olan herşey orda,
Tanrısal ve ölümsüm olacaktır.
Akşam oldu, sabah oldu,
Yürüyordum yürüyordum
Her an bana gizli kaldı,
İstediğim, aradığım.
Yoluma durdu dağlar,
Geçit vermedi seller,
Tahtalar uzattım uçurumlara,
Irmaklara köprü kurdum.
Aydınlık bir iklime akan,
Bir nehrin kıyısına geldim.
Sevinç ve inanışla içim dolu,
Attım kendimi kucağına.
Büyük bir denize doğru,
Beni sürükledi dalgaları,
Önümde sonsuz bir boşluk,
Hâlâ amaçtan uzaktayım.
Hiç bir yol oraya götürmüyor,
Ne yazık ki üstümüzdeki gökler,
Topraklara inemiyor,
Ve orası hiç bir zaman, burası değil!
Friedrich v. Schiller
Alman edebiyatin bence en büyük yazari.Bir şiir dönemine damga vurmuş.
Doktor,filozof,tarihci ve sair olan Schiller'in edebi konusu hep özgürlük üzerineydi.
Bir cok tiyatro senaryosu yazan Schiller despot bir baba tarafindan yetistirilmis,asi ruhu bu dönemlerde fişeğini babada bulmuştur.
Istemedigi halde askeriyeye girdikten sonra,görev basinda yaramaz bir cocuk davranislari ile komutanlarin gözüne batmistir.
Babasi orduda doktorluk yapan,dedigim dedik ve askerlik ruhunun getirdigi bir otorite icindeydi.
Askerlik görevinden kacmayi becerebilen Schiller,yakalanip hapis yatmistir.
Rousseau,Plutark,Shakespeare ve Goethe okudugu eserler arasindadir.
Dinginsizligi ve asiligi kendisinin her zaman göcebe bir hayat sürmesine neden olmuştur.
Eserlerinde toplumsal elestiriye yer veren Schiller,Goethe nin aksine daha sert bir uslup ve realiteye daha yakin bir resim cizmistir.
Goethe den daha duygusal yaklasan Schiller'in hitabeti daha derinlerden gelir.
Ve Goethe kadar deger göremeyen bu mucizevi adamin tek aşki özgürlüktü.
Kutsal Amaclar Yolcusu
Hayatımın baharında,
Çıkıp yollara düştüm.
Gençliğimin neşeli danslarını,
Baba evinde unuttum.
Malım mülküm, neyim varsa,
Seve seve bırakıp gittim.
Hafif bir değnek elimde,
Yürüyorum sevinçle.
Kuvvetli umuttu beni çeken,
Müphem bir inanç sözü,
Git, diyordu, yolun açık,
İlk kaynağa doğru yürü!
Yürü, bir altın kapıya kadar,
Ulaşınca içeri gir,
Dünyaya bağlı olan herşey orda,
Tanrısal ve ölümsüm olacaktır.
Akşam oldu, sabah oldu,
Yürüyordum yürüyordum
Her an bana gizli kaldı,
İstediğim, aradığım.
Yoluma durdu dağlar,
Geçit vermedi seller,
Tahtalar uzattım uçurumlara,
Irmaklara köprü kurdum.
Aydınlık bir iklime akan,
Bir nehrin kıyısına geldim.
Sevinç ve inanışla içim dolu,
Attım kendimi kucağına.
Büyük bir denize doğru,
Beni sürükledi dalgaları,
Önümde sonsuz bir boşluk,
Hâlâ amaçtan uzaktayım.
Hiç bir yol oraya götürmüyor,
Ne yazık ki üstümüzdeki gökler,
Topraklara inemiyor,
Ve orası hiç bir zaman, burası değil!
Friedrich v. Schiller
